Postanowienie o odmowie TK z 17 marca 2026 r., Ts 30/22

Wydany

17 marca 2026 r.

Sentencja

18. sygn. akt Ts 30/22 Komparycja Tenor postanawia

Uzasadnienie

• część historyczna
• uzasadnienie prawne

Metryka orzeczenia

Rodzaj orzeczenia

Postanowienie o odmowie

Data 17 marca 2026

Miejsce publikacji

OTK ZU B/2026, poz. 99

Skład

Sędzia Funkcja

Wojciech Sych 99/B/2026

Postanowienie

z dnia 17 marca 2026 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Wojciech Sych, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.W. o zbadanie zgodności:

1. art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej;

2. § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018
3. poz. 753) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji;

3. art. 17 ust. 11 ustawy, o której mowa w punkcie pierwszym w związku z § 5 rozporządzenia, o którym mowa w punkcie drugim, z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, postanawia:

odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Uzasadnienie

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 8 lutego 2022 r. (data nadania) M.W. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 6 października 2021 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 5 lipca 2018 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra

Zdrowia z 3 października 2017 r. Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Lubuskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora

Sanitarnego w G. z 26 października 2016 r. o odmowie uwzględnienia zarzutów od postanowienia o nałożeniu na skarżącego grzywny za niepoddanie małoletniej córki G.W. szczepieniom ochronnym.

Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 2 kwietnia 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 26 kwietnia 2022 r.) wezwał skarżącego do: 1) doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami):

1. pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna, b) ostatecznego orzeczenia, w związku z którym została wniesiona skarga konstytucyjna, tj. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 października 2021 r. (sygn. akt […]), c) orzeczeń (wyroków, postanowień, decyzji, innych rozstrzygnięć) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej; 2) udokumentowania daty doręczenia skarżącemu orzeczenia wskazanego w skardze konstytucyjnej jako ostateczne wraz z czterema kopiami; 3) doręczenia czterech odpisów skargi konstytucyjnej pod rygorem ujemnych skutków procesowych.

W piśmie procesowym z 4 maja 2022 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącego wniósł o przedłużenie terminu usunięcia braków formalnych skargi.

Następnie sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 28 maja 2025 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 3 czerwca 2025 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, tj.: 1) wyjaśnienia, czy przedmiotem skargi konstytucyjnej są wskazane w jej petitum: art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 17 ust. 1 oraz ust. 11 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239); § 3 oraz § 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011

18. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753), czy także wskazana na stronie 1, po słowach „zaskarżone przepisy”: ustawa z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym; 2) w wypadku wskazania ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym jako przedmiotu skargi, uzupełnienia uzasadnienia przez wyjaśnienie, w jaki sposób przepisy tej ustawy naruszają konstytucyjne wolności i prawa skarżącego przywołane w skardze; 3) doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami): a) pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna, b) ostatecznego orzeczenia, w związku z którym została wniesiona skarga konstytucyjna, tj. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 października 2021 r. (sygn. akt […]),

3. orzeczeń (wyroków, postanowień, decyzji, innych rozstrzygnięć) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej; 4) udokumentowania daty doręczenia skarżącemu orzeczenia wskazanego w skardze konstytucyjnej jako ostateczne wraz z czterema kopiami; 5) doręczenia czterech odpisów skargi konstytucyjnej pod rygorem wydania postanowienia o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

W piśmie procesowym z 10 czerwca 2025 r. (data nadania) skarżący nie wykonał nałożonych na niego zarządzeniem obowiązków, wniósł natomiast ponownie o przedłużenie terminu usunięcia braków formalnych skargi.

Sędzia Trybunału Konstytucyjnego odrzucił wnioski skarżącego o przedłużenie terminu usunięcia braków formalnych z uwagi na to, że są to terminy ustawowe, niepodlegające przedłużeniu.

Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).

Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:

u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK).

Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia.

Zarządzeniem z 28 maja 2025 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącego do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, których skarżący nie usunął na wezwanie Prezesa Trybunału zarządzeniem z 2 kwietnia 2022

18. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania brakujących dokumentów zawarto pouczenie, że w wypadku nieusunięcia braków w terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 28 maja 2025 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego 3 czerwca 2025

18. Obowiązkiem skarżącego było więc wykonać zarządzenie w całości w przepisanym terminie. Pismo procesowe, w którym skarżący wniósł o przedłużenie terminu złożono 10 czerwca 2025 r. 14

Sędzia Trybunału Konstytucyjnego odrzucił wniosek o przedłużenie terminu usunięcia braków formalnych skargi z uwagi na to, że termin ustawowy nie może podlegać przedłużeniu.

W związku z powyższym, w ocenie Trybunału Konstytucyjnego, braki formalne nie zostały przez skarżącego usunięte w ustawowo przewidzianym siedmiodniowym terminie, a zatem skarżący świadomie naraził się na wystąpienie negatywnego skutku procesowego, o którym mowa w art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK (por. postanowienie TK z 15 marca 2023 r., sygn. Ts 192/22, OTK ZU B/2023, poz. 189). Nieusunięcie braków formalnych skargi konstytucyjnej, pomimo dwukrotnego wezwania, stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania skardze dalszego biegu.

Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji.

POUCZENIE 18

Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo]

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Twoja sesja wygasła!

Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej