Uzasadnienie
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Wójt Gminy L. wnosił o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2002 r. nr [...] uchylającej decyzję Wójta Gminy L. z dnia [...] lutego 2001 nr [...] w sprawie podziału nieruchomości położonej we wsi N. - i przekazującej sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że postępowanie przed sądem administracyjnym wszczynane jest na skutek wniesienia skargi przez podmiot uprawniony, tymczasem w niniejszej sprawie skargę na decyzję organu odwoławczego wniósł Wójt gminy, który wydał decyzję w pierwszej instancji.
W związku z reformą sądownictwa administracyjnego, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. niniejsza skarga stała się - na podstawie przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) - przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Jak wynika z ustaleń zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, decyzją z dnia [...] lutego 2001 r. nr 18/2001 - wydaną na zasadzie przepisów art. 93, 96 ust. 1, art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 98 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (DZ. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) - Wójt Gminy L. orzekł o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonej we wsi N. uregulowanej, w dacie złożenia wniosku o podział, w księdze wieczystej Kw nr [...] dla działki nr [...] i Kw [...] dla działki [...] na [...] oddzielnych działek. W dacie orzekania w/w działki posiadały inną numerację i uregulowane były w różnych księgach wieczystych, stanowiąc przedmiot odrębnej własności uczestników postępowania.
Od decyzji tej wnieśli odwołanie niektórzy z obecnych właścicieli nieruchomości w osobach: M. B., J. B. R. G. i S. G., którzy zgłaszali zastrzeżenia do zatwierdzonego projektu podziału lub podnosili zarzuty natury procesowej (niedoręczenie załączników do decyzji podziałowej).
Rozpatrując sprawę w trybie instancji Kolegium stwierdziło, że Wójt nie zajął stanowiska co do zarzutów zawartych w odwołaniach a przy tym materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy był niewystarczający do oceny merytorycznej decyzji wydanej przez organ I instancji. W szczególności wskazano no brak w aktach sprawy wyrysu z ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego gminy i załącznika do decyzji w postaci mapy sytuacyjnej nieruchomości z projektowanym podziałem, choć w treści uzasadnienia swojego orzeczenia Wójt stwierdził, że takie mapy stanowią załącznik do decyzji.
Stwierdzając, że większość zawartych w aktach sprawy dokumentów stanowią zwykłe kserokopie i tylko część z nich jest uwierzytelniona Kolegium uznało, że w tym stanie rzeczy nie mogło zakończyć postępowania wydaniem decyzji merytorycznej i uchylając decyzję organu I instancji, przekazało mu jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Powyższa decyzja została zaskarżona do Sądu przez organ I instancji. W skardze Wójt Gminy L. podniósł, że ostateczną decyzją z dnia [...] września 1992 r. nr [...], wydaną na wniosek M. B. i R. Z. Wójt Gminy L. zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w N., stanowiącej działki o numerach [...] i [...]. Wyżej wymienione wystąpiły następnie do Wojewody [...] z wnioskiem o zmianę decyzji podziałowej z dnia [...] września 1992 r. w trybie przepisu art. 154 § 1 k.p.a. i w wyniku rozpoznania tego wniosku Wojewoda decyzją z dnia [...] stycznia 1994 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji. Rozpatrując odwołanie od decyzji Wojewody Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa decyzją z dnia [...] marca 1996 r. nr [...] uchylił ją w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzja w tej sprawie nie została jednak wydana, natomiast pismem z dnia 12 marca 1998 r. M. B. wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z kolejnym wnioskiem - o stwierdzenie nieważności decyzji podziałowej z dnia [...] września 1992 r. w części dotyczącej działki [...].
Postępowanie takie zostało wszczęte i decyzją z dnia [...] listopada 1999 r. nr [...], Kolegium - powołując się na przepis art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło w całości przedmiotową decyzję podziałową i przekazało sprawę Wójtowi Gminy L. do ponownego rozpatrzenia. Decyzja ta została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez M. B., ale w związku z uchybieniem terminowi do wniesienia wpisu od skargi, postanowieniem z dnia 24 marca Sad skargę odrzucił (sygn. akt I SA 64/2000).
W związku z treścią decyzji Kolegium z dnia [...] listopada 1999 r. została wydana przez organ I instancji w dniu [...] lutego 2001 r. nowa decyzja zatwierdzająca podział, uchylona obecnie zaskarżoną decyzją Kolegium.
Zdaniem skarżącego zaskarżona decyzja została wydana w sprawie która już poprzednio została rozstrzygnięta ostateczną decyzją z dnia [...] września 1992 r. Prowadzone obecnie postępowanie nadzwyczajne winno doprowadzić do wydania decyzji albo odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, albo wydania rozstrzygnięcia o charakterze kasacyjnym tj. stwierdzającej nieważność takiej decyzji. Nie mogło natomiast doprowadzić do wydania decyzji o treści takiej jaką zawiera decyzja zaskarżona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzji administracyjne i inne akty oraz czynności organów administracji publicznej. Zgodnie z przyjętą w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) regulacja prawną postępowanie przed sądem nie może toczyć się z urzędu. Podstawa jego wszczęcia jest wniesienie skargi lub w wyjątkowych wypadkach -wniosku
Choć przepis art. 3 § 2 powyższej ustawy stanowi, że skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć decyzji administracyjnej, jednak zgodnie z przepisem art. 5 pkt 1 ustawy nie jest objęte właściwością sądu rozstrzyganie w sprawach wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach miedzy organami administracji publicznej.
Ponieważ przepis ten zawiera ograniczenie klauzuli generalnej zaskarżania decyzji administracyjnych do sądu, które dotyczy wszelkich kategorii skarg, należało uznać, iż w rozpatrywanej sprawie zachodzi przypadek niedopuszczalności skargi. Organ, który wydał decyzję w I instancji nie może skutecznie wnieść zaskarżyć do Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego przez organ orzekający w II instancji. Biorąc powyższe pod uwagę, nie oceniając merytorycznie zasadności skargi, z mocy przepisu art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.