Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2002 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] sierpnia 2001 roku numer [...] Burmistrza Miasta J. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ administracji publicznej podniósł, że w dniu 10 lipca 2001 roku C. D. i E. M., w celu wyjścia ze współwłasności, wystąpiły do Urzędu Miejskiego w J. z wnioskiem o zezwolenie na podział zabudowanej nieruchomości położonej w J. przy ulicy [...], dla której jest urządzona księga wieczysta Kw. [...], zgodnie z załączonym projektem podziału.
Zabudowana nieruchomość położona w J. i objęta treścią księgi wieczystej Kw. [...] składa się działki gruntu oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] arów i [...] metrów kwadratowych i według treści działu II księgi wieczystej Kw. [...] stanowi przedmiot współwłasności w częściach ułamkowych C. D. w 1/2 części oraz E. M. w 1/2 części. Na nieruchomości położonej w J. i objętej księgą wieczystą Kw. [...] znajduje się budynek mieszkalny i budynek letniskowy.
Nieruchomość położona w J., objęta Kw. [...] jest podzielona do użytkowania w ten sposób, że część nieruchomości o powierzchni [...] metrów kwadratowych zabudowaną budynkiem mieszkalnym użytkuje E. M. a część nieruchomości o powierzchni [...] metrów kwadratowych zabudowaną budynkiem letniskowym użytkuje C. D. Według planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta J., działka położona w J. i oznaczona numerem [...], dla której jest urządzona księga wieczysta Kw. [...] znajduje się na terenie oznaczonym symbolem B58 MNL- zabudowa jednorodzinna na działkach zalesionych o powierzchni 1500-2000 metrów kwadratowych.
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2001 roku numer [...] Burmistrz Miasta J. negatywnie zaopiniował przedłożony przez C. D. i E. M. projekt podziału nieruchomości położonej w J. i oznaczonej jako działka numer [...], dla której jest urządzona księga wieczysta Kw. [...].
Postanowieniem z dnia [...] maja 2002 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] sierpnia 2001 roku numer [...] Burmistrza Miasta J. Na postanowienie z dnia [...] maja 2002 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła C. D. Skarżąca domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniosła, że celem podziału nieruchomości na dwie równe części było wyjście ze współwłasności i ułatwienie spraw związanych z użytkowaniem nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoją argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest o tyle zasadna, że skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji.
W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o charakterze procesowym. Po pierwsze stosownie do treści art.1 i art.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1271), z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły w życie przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie z treści art.97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ponadto podkreślić należy, że stosownie do treści art.134 § 1 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi.
Zgodnie z treścią art.93 ust.1, ust.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 115, poz.741 ze zmianami) podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi, a zgodność podziału z ustaleniami planu oznacza zarówno zgodność z przeznaczeniem terenu, jak i z możliwością zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Jednocześnie przepis art.93 ust.4 i ust.5 powołanej wyżej ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi opiniuje właściwy organ administracji publicznej, wydając w tym względzie odpowiednie postanowienie.
Z materiału dokumentacyjnego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że nieruchomość będąca przedmiotem współwłasności C. D. i E. M. znajduje się na terenie, który zgodnie z treścią planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta J., przeznaczony jest pod zabudowę jednorodzinną na działkach zalesionych o powierzchni 1500-2000 metrów kwadratowych. Organy administracji publicznej uznały, że jedyną przyczyną powodującą negatywną opinię złożonego projektu podziału jest fakt, iż w wyniku podziału powstałyby działki mniejsze od wskazanych w treści planu miejscowego. W orzecznictwie wskazuje się, że przepisy ustawy z 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 15/99, poz.139 ze zmianami) zezwalają gminie na ustalenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustalić zasady i warunki podziału terenów na działki budowlane, w tym także dają uprawnienia gminom do określenia minimalnej wielkości działek przeznaczonych pod zabudowę (vide wyrok NSA z 22.06.2001 r IV S.A. 282/01 niepublikowany).
Pamiętać jednak należy, że powołany na wstępie przepis art.93 ust.1,ust.2 i ust.3 ustawy o gospodarce nieruchomościami określa zasady obowiązujące przy podziale nieruchomości. Znajdujące w dziale III tego samego rozdziału przepisy, zawierają także wyjątki od zasady określonej w powołanym wyżej przepisie prawa. W omawianym zakresie wskazać należy na treść art.95 pkt.1 ustawy z 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami. We wskazanym przepisie prawa ustawodawca stwierdza, że niezależnie od ustaleń planu miejscowego podział nieruchomości może nastąpić jeżeli ma na celu zniesienie współwłasności nieruchomości zabudowanej co najmniej dwoma budynkami, wzniesionymi na podstawie pozwolenia na budowę i podział ma polegać na wydzieleniu dla poszczególnych współwłaścicieli, wskazanych we wniosku, budynków wraz z działkami gruntu niezbędnymi do prawidłowego korzystania z budynków. Z treści wniosku złożonego przez obie współwłaścicielki wynika, że dążą do zniesienia współwłasności przez taki podział nieruchomości aby powstały działki gruntu, na których znajdują się budynki.
Zgodnie z treścią art.7 k.p.a., art.77 k.p.a. zadaniem organu administracji publicznej jest zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w taki sposób aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Organ administracji publicznej nie ustalił, czy w rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki umożliwiające zastosowanie przepisu art.95 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt.1 c, art.152, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270) w związku z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1271) orzekł, jak w sentencji wyroku.