Postanowienie WSA w Warszawie z 8 grudnia 2004 r., I SA 2212/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 3 grudnia 2004 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi Burmistrza Miasta [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2003 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia odrzucić skargę

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: WSA Elżbieta Lenart WSA Elżbieta Sobielarska (spr.)
Anna Jurak protokolant

Uzasadnienie

I SA 2212/03

Decyzją z dnia[...] września 2003r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołania J. i C. B. od decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2003r. Nr [...] ustalającej opłatę adiacencką w związku ze wzrostem wartości nieruchomości z tytułu jej podziału, uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji.

W uzasadnieniu podało, że decyzją z dnia [...] lipca 2003r. Burmistrz [...] ustalił skarżącym opłatę adiacencką w wysokości [...] zł. w związku ze wzrostem wartości nieruchomości w wyniku zatwierdzenia podziału dotychczasowej działki położonej przy ul. [...] w O. oznaczonej Nr [...].

Organ pierwszej instancji powołał się na swoją ostateczną decyzję z dnia [...] lipca 2000r. Nr [...] zatwierdzającą podział nieruchomości, Uchwałę Rady Miasta z dnia [...] marca 2002r. w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału oraz operat szacunkowy.

Wyliczona opłata adiacencką stanowiła 35% różnicy pomiędzy wartością nieruchomości przed podziałem i po podziale.

W odwołaniu właściciele działek zakwestionowali zasadność stanowiska organu pierwszej instancji, twierdząc, że opłata jest zbyt wysoka. Podnieśli także, że w chwili wydania decyzji o opłacie adiacenckiej byli właścicielami jedynie 7 z 18 działek i że prawo, ich zdaniem, nie powinno działać wstecz, tzn., że nie powinni być obciążani opłatą za nieruchomości zbyte przed wydaniem zaskarżonej decyzji.

Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało, że zaskarżoną decyzję należało uchylić i umorzyć postępowanie, ale z innych powodów i przyczyn niż podniesione w odwołaniu.

Zdaniem kolegium, kwestią zasadniczą było ustalenie sprawy przedawnienia. W uzasadnieniu powołało się na treść art. 4, 98, 145, 146 ust. 2 i 3, art. 147 i 148 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami.

I SA 2212/03

Decyzja zatwierdzająca projekt podziału nieruchomości Nr [...] o powierzchni [...] ha położonej w O. przy ul. [...] została wydana [...] lipca 2000r. a ostateczną stała się w dniu [...] sierpnia 2000r.

Ponieważ zgodnie z powyższymi przepisami prawnymi nie można było orzekać o opłacie adiacenckiej po dniu [...] sierpnia 2003r., a decyzję ostateczną wydano w dniu [...] września 2003r., stąd też, kolegium, uwzględniając zarzuty przedawnienia, orzekło jak w sentencji.

Od decyzji tej skargę do NSA złożyła Gmina - Miasto [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem.

W uzasadnieniu przypomniano przedstawione wyżej nie budzące wątpliwości okoliczności faktyczne, podnosząc, że zdaniem skarżącego pogląd i stanowisko kolegium są nieuzasadnione, bowiem, decyzja zatwierdzająca podział stała się prawomocna w dniu [...] sierpnia 2000r., a decyzja dotycząca opłaty adiacenckiej została wydana [...] lipca 2003r., zatem, zdaniem skarżącego organu, nie upłynął trzyletni termin o którym mowa w art. 145 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2000, Nr 46, poz. 543 ze zm.), a do którego odsyła art. 98 ust. 4 powołanej ustawy. Literalne brzmienie przepisu nie upoważnia do poglądu prezentowanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, podnosząc w obszernym uzasadnieniu, ze Miasto [...] nie posiada przymiotu strony do wniesienia skargi.

Przyznaje też, ze zaskarżona decyzja nie naruszyła prawa, bowiem, żadne przepisy nie przewidują w toku postępowania dotyczącego opłat adiacenckich,przerwy biegu terminu przedawnienia. Podniosło też, że sprawę rozpatrzyło szybko (nie przekroczyło 1 miesiąca), a w tym czasie upłynął trzyletni termin.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie sądowe nie zostało zakończone, podlegają

I SA 2212/03 rozpoznaniu przez właściwe sądy wojewódzkie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Do rozpoznania skargi w niniejszej sprawie właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Kolegium jako organ odwoławczy o charakterze reformatoryjnym ma obowiązek uwzględnić zmiany stanu faktycznego i prawnego, które nastąpiły po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji. Musi, zatem brać pod uwagę stan prawny sprawy istniejący w dacie rozpatrywania odwołania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie może ograniczyć się tylko do kontroli decyzji pierwszej instancji, lecz musi sprawę ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć.

Decyzja zatwierdzająca podział przedmiotowej nieruchomości została wydana [...] lipca 2000r.,a w dniu [...] sierpnia 2000r. stała się prawomocna. Decyzja o opłacie adiacenckiej została wydana [...] lipca 2003r, w momencie wydania decyzji ostatecznej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] września 2003r. opłaty te, ze względu na upływ trzyletniego terminu, nie mogły już być ustalone.

Wprawdzie decyzja organu pierwszej instancji została wydana przed upływem trzech lat od daty wydania decyzji podziałowej, ale trzyletni termin upłynął w dacie wydania decyzji ostatecznej. Oznacza to, że możliwość obciążenia strony opłatą adiacencką przez organ w drodze decyzji wygasła.

Sygnalizacyjnie sąd zauważa, iż organ pierwszej instancji nie może kontrolować organu nadzoru, i nie posiada przymiotu strony do wniesienia skargi od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], jako organu drugiej instancji w sprawie, w której Burmistrz tego miasta, działając jako organ pierwszej instancji, wydał decyzję w tej samej sprawie.

W ocenie sądu, decyzja organu drugiej instancji, uchylająca decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2003r. w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej i umarzająca postępowanie wydana została zgodnie z prawem.

Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu,