Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 29 października 2002 r., I SA 660/01

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie,

Rozpoznanie

w dniu 29 października 2002 r.

Sprawa

sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości oddala skargę

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA – Jerzy Sulimierski Sędziowie NSA - Marek Stojanowski (spr.) SO del.- Monika Nowicka
–Edyta Pawlak protokolant

Uzasadnienie

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2001 r. Nr [...] po rozpoznaniu odwołania Z. G. utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...] września 2000 r. Nr [...] odmawiającą zwrotu nieruchomości o powierzchni 1050 m² położonej w W. przy ul.G..

Starosta Powiatu W. rozpoznając sprawę jako organ I instancji podał, że nieruchomość położona w W. przy ul. G. o powierzchni 1050m² składająca się z działek nr 19, 20,21, 22, 54/4 i 83 w obrębie [...], której zwrotu domagał się Z. G. nie może zostać zwrócona z uwagi na to, że została w całości zagospodarowana. Nieruchomość ta została wywłaszczona na podstawie decyzji z dnia [...] kwietnia 1975r. Nr [...] wydanej z upoważnienia Naczelnika Dzielnicy W.-W. przez Zastępcę Kierownika Wydziału Terenów, pod budowę osiedla mieszkaniowego "W." (decyzja Wydziału Urbanistyki i Architektury Prezydium Rady Narodowej W. z [...] października 1973 r. Nr [...] o lokalizacji inwestycji, którą uchylono i zastąpiono decyzją z [...] stycznia 1974 r. Nr [...]).Aktualnie wywłaszczony grunt stanowi w całości własność Gminy W.-W. i wchodzi w skład następujących działek:

1. część działki nr 19 zabudowana jest budynkami mieszkalnymi szeregowymi,
2. część działki nr 20 stanowi ulicę bez nazwy.

Działki te są w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej "W.-S." na podstawie aktu notarialnego z dnia [...] grudnia 1999 r. Rep A Nr [...].

3. działka nr 21 o powierzchni 295m² jest zabudowana pawilonami usługowymi i znajduje się w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej " Osiedle W." na podstawie aktu notarialnego z dnia [...] grudnia 1998r. Rep.A Nr [...].
4. działka nr 22 o powierzchni 124m² i działka nr 83 o powierzchni 56m² stanowią własność L. Z., właściciela przylegającej do nich działki nr 23.
5. część działki nr 54/4 stanowi ulicę G..

Organ administracji podkreślił, że obecny stan zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości oraz jej rozdysponowanie nie dają podstaw do stwierdzenia, iż stała się ona zbędna na cel wywłaszczenia, a to uniemożliwia jej zwrot. Nieruchomość, w ocenie organów, jest wykorzystywana zgodnie z celem wywłaszczenia.

Odwołanie od powyższej decyzji Starosty Powiatu W. od Wojewody [...] złożył Z. G. domagając się jej uchylenia.

Wojewoda [...] rozpoznając sprawę jako organ II instancji w całości podzielił stanowisko prezentowane przez Starostę Powiatu W..

Skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] do Naczelnego Sądu

Administracyjnego wniósł Z. G. i zarzucając naruszenie przepisów postępowania,tj. art. 107 kpa. oraz ari.137 i następnych ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r.o gospodarce nieruchomościami,domagał się jej uchylenia.

W uzasadnieniu podał, że w swojej decyzji organ II instancji nie wypowiedział się odnośnie zarzutu naruszenia prawa materialnego podnoszonego w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Oba organy nie wypowiedziały się w kwestii oceny roszczenia skarżącego i jego prawidłowości, co narusza przepisy prawa.

W szczególności budzi jego sprzeciw, stwierdzenie organów administracji wydających decyzję sprawie, że nawet działki nr 22 i nr 85 użytkowane przez prywatną osobę, są wykorzystywane zgodnie z celem wywłaszczenia w sytuacji, kiedy cel wywłaszczenia ustalony w decyzjach był inny tj. budowa osiedla mieszkaniowego, co oznacza, że w takiej sytuacji powinno to spowodować zwrot przedmiotowej nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując jednocześnie swoje stanowisko prezentowane w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył,co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.1, 16 ust.1 pkt 1 i 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74,poz. 368 ze zm.) kontrolując legalność decyzji uchyla ja, stwierdza nieważność lub niezgodność z prawem tylko wówczas, gdy narusza ona obowiązujące prawo. Zaskarżona decyzja ostateczna i utrzymana przez nią w mocy decyzja Starosty Powiatu W. są zgodne z prawem.

Zgodnie z treścią przepisu art.136 ust.3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz.U. z 2000r.,Nr 46,poz. 543 ze zm.) poprzedni właściciel lub jego spadkobiercy mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stosownie do przepisu art.137 tej ustawy, stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Oznacza to,ze w przypadku zgłoszenia przez uprawniony podmiot wniosku o zwrot nieruchomości objętej decyzją wywłaszczeniową, organ administracji publicznej właściwy do rozpatrzenia wniosku obowiązany jest ustalić jaki był cel wywłaszczenia, a następnie wyjaśnić czy nieruchomość wywłaszczona została na ten cel wykorzystana. Natomiast przepis art.137 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami ściśle precyzuje kiedy nieruchomość objętą decyzją o wywłaszczeniu uznaje się za zbędną na cel określony w tej decyzji. Z treści art.137 ust.1 wynika wprost,że nieruchomość uznaje się za zbędną jeżeli pomimo upływu siedmiu lat od dnia, w którym decyzja wywłaszczeniowa stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją celu, na który dokonano wywłaszczenia oraz wtedy, gdy straciła moc decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji lub decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a cel nie został zrealizowany.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika,że decyzją z dnia [...] kwietnia 1975 r. Nr [...] wydaną z upoważnienia Naczelnika Dzielnicy W.-W. przez Zastępcę Kierownika Wydziału Terenów w trybie art.1,2,7,8,21 22, 23 i 55 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz.U. Nr 10,poz.64 z 1974 r. ze zm.) została wywłaszczona na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość położona w W. przy ul.G., o powierzchni 1050 m², z przeznaczeniem pod budowę osiedla mieszkaniowego "W.".Nieruchomość była oznaczona wówczas numerem działki 39 (oznaczona na mapie sytuacyjnej jako działka 212/33 cz. I 212/3), zaś aktualnie stanowi ona część działki nr 19, część działki nr 20, działki nr 21,22, 83 oraz część działki nr 54/4. Na przedmiotowym terenie zamierzona inwestycja została zrealizowana, zgodnie z decyzją Wydziału Urbanistyki i architektury Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] października 1973 r. Nr [...] o lokalizacji inwestycji, którą uchylono decyzja z dnia [...] stycznia 1974 r. i zastąpiono decyzją ww. organów z dnia [...] stycznia 1974 r. Nr [...]. Powstało tam osiedle Spółdzielni Mieszkaniowej "W.-S." zabudowane budynkami szeregowymi (część działki nr 19), pawilony usługowe (działka nr 21)- Spółdzielni Mieszkaniowej "Osiedle W.", drogi dojazdowe (część działki nr 20 i nr 54/4) oraz część gruntu znajduje się we władaniu L. Z. (działka nr 22 i nr 83), na której znajduje się garaż. Powyższe oznacza,że przedmiotowa nieruchomość została zagospodarowana zgodnie z celem wywłaszczenia, bowiem powstało tam osiedle mieszkaniowe wraz z niezbędną infrastrukturą.Niewątpliwie budowa osiedla stanowi realizację celu publicznego, a tym samym jest zgodna z celem określonym w decyzji wywłaszczeniowej.

W tej sytuacji należy stwierdzić,iż nie zachodzą przesłanki do zwrotu wyżej opisanego gruntu,zaś argumenty skargi nie mają znaczenia w świetle powołanych przepisów art.136 i 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami i są chybione.

Mając powyższe na względzie Sąd działając na mocy przepisu art.27 ust.1 powołanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzekł o oddaleniu skargi.