Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 listopada 2011r. J. S. w likwidacji z siedzibą w B. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonalności postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Dodatkowo wskazał, że pismem z dnia 14 listopada 2011r. skarżąca wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej w B. z wnioskiem o uzupełnienie postanowienia tego organu z dnia [...] co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego, który jest obecnie w trakcie rozpatrywania. Organ podał, że stosownie do art. 213 § 4 Ordynacji podatkowej w przypadku wydania postanowienia o uzupełnieniu lub sprostowaniu postanowienia termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tego postanowienia. W związku z powyższym organ stwierdził, że wniesienie skargi w niniejszej sprawie nastąpiło przedwcześnie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednak w przypadku, gdy strona wnosi o uzupełnienie decyzji, termin do zaskarżenia tej decyzji biegnie od dnia doręczenia stronie decyzji o uzupełnieniu rozstrzygnięcia lub od dnia doręczenia postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji (art. 213 § 4 i § 5 Ordynacji podatkowej).
W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła o uzupełnienie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]. nr [...]. Jak wynika z akt sprawy (notatka urzędowa z dnia 30 stycznia 2012r., k. 13 akt sądowych) w dniu 26 stycznia 2012r. do tut. Sądu wpłynęła kolejna skarga J.S. w likwidacji na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r. nr [...] złożona po doręczeniu stronie postanowienia z dnia [...]. odmawiającego uzupełnienia postanowienia z dnia [...] Skargę tę zarejestrowano pod sygnaturą I SA/Bd 75/12. Zatem w niniejszej sprawie skarga została wniesiona przedwcześnie, bowiem termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego zaczął biec dopiero od dnia doręczenia stronie postanowienia z dnia [...]. odmawiającego uzupełnienia postanowienia z dnia [...].
Wniesienie skargi przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia jest niedopuszczalne, dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Jednocześnie w punkcie drugim postanowienia, w odpowiedzi na złożony przez skarżącego wraz ze skargą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, Sąd orzekł o jego oddaleniu. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. (podobnie NSA w postanowieniach z 8 listopada 2011r.
I FZ 349/11, postanowieniu z 4 listopada 2011r, postanowieniu z 21 października 2010r. II OZ 295/11). W niniejszej sprawie Spółka wniosła skargę przedwcześnie. W takich okolicznościach skarga odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej, określonym w art. 247 p.p.s.a. Bezzasadność skargi należy bowiem łączyć nie tylko z jej merytoryczną oceną, ale i możliwością jej wniesienia.