Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 15 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 120/10

Metryka

Sąd
I SA/Bd 120/10 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Skład
sędzia WSA Urszula Wiśniewska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od środków transportowych postanawia odmówić przywrócenia terminu.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] znak: [...], odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej w podatku od środków transportowych.

Decyzja organu II instancji została wysłana stronie na znany organowi adres strony. Poczta zwróciła przesyłkę do nadawcy po dwukrotnym jej awizowaniu z adnotacją "nie podjęto w terminie". W związku z powyższym organ odwoławczy uznał decyzję za prawidłowo doręczoną z dniem 13 czerwca 2009 r.

Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na odmowę przywrócenia terminu do odbioru decyzji. Skarga ta została odrzucona postanowieniem z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. I SA/Bd 874/09, jako niedopuszczalna. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że stronie pozostaje prawo złożenia skargi do sądu administracyjnego, nawet gdyby upłynął ustawowy termin do jej wniesienia, liczony od momentu doręczenia decyzji w trybie art. 44 k.p.a. W takim przypadku wraz ze skargą strona musi złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia, powołując w nim okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Skargę należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem organu, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. Dnia 15 stycznia 2010 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. wpłynęła skarga E. G. na decyzję SKO z dnia [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący powołał się na okoliczność nie otrzymania do chwili obecnej zaskarżonej decyzji, w związku z czym nie miał możliwości jej zaskarżyć.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Przywrócenie terminu jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z § 3, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek.

W niniejszej sprawie strona skarżąca powołuje się na okoliczność, że nie otrzymała decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia 14 maja 2009 r.

Bezspornym jest, że organ odwoławczy dokonał prawidłowego doręczenia zastępczego, dwukrotnie awizując przesyłkę i uznał decyzję za doręczoną stosownie do art.44 k.p.a. Strona sama podkreśliła, że w piśmie z 16 września 2009 r. kierowanym do SKO wspomniała o awizowanej przesyłce, której nie zdążyła odebrać. Skarżący wskazał także, że dnia 19 września 2009 r. sprawdzał w siedzibie SKO przyczynę nie otrzymania decyzji i został poinformowany o fakcie podwójnego awizowania przesyłki. Składał także wniosek o przywrócenie terminu do odebrania decyzji, lecz organ poinformował go w odpowiedzi, że przepisy prawa nie przewidują możliwości składania takiego wniosku. Ponadto organ wskazał, że strona może wnieść do sądu administracyjnego skargę na ww. decyzję z jednoczesnym wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia.

Sąd pragnie podkreślić, że doręczenie zastępcze decyzji nie uniemożliwia skarżącemu zapoznania się z jej treścią i nie zamyka stronie drogi do złożenia skargi na nią. Stosownie do art. 73 k.p.a. strona ma prawo do przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Może także żądać uwierzytelnienia sporządzonych odpisów z akt sprawy lub żądać wydania jej uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione jej ważnym interesem.

Brak winy po stronie dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02).

Ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 29 czerwca 2010 r., dokument z 29 czerwca 2010 r., dokument z 19 kwietnia 2010 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.