Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 listopada 2008r. I. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...]
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych wskazując, że strona uzupełniła brak formalny skargi po terminie.
Pismem z dnia 24 lutego 2009r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi.
W uzasadnieniu podatnik wyjaśnił, że składając pismo zawierając określenie wartości przedmiotu sporu do organu za pośrednictwem którego wniósł skargę, a nie bezpośrednio do Sądu, był przekonany o prawidłowości złożenia przedmiotowego pisma. Strona podnosi, że powyższe pismo było złożone na tyle szybko (23 stycznia 2009r.), że organ mógł je przekazać do Sądu zachowując obligujący skarżącego siedmiodniowy termin, który upływał z dniem 26 stycznia 2009r. Tymczasem pismo zostało przekazane dopiero 04 lutego 2009r. Skarżący podnosi, że ma poczucie wielkiej niesprawiedliwości albowiem działał w zaufaniu do uczciwości organów administracji państwowej, tymczasem organ na którego decyzje strona złożyła skargę do Sądu przetrzymał pismo zawierające uzupełnienie braku formalnego skargi co skutkowało jej odrzuceniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwana p.p.s.a) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu, o ile zostaną spełnione łącznie warunki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, we wniosku strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu, jednocześnie z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu strona dopełni czynności, dla której określony był termin (art. 87 p.p.s.a.).Należy zauważyć, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy, w każdej sprawie należy brać pod uwagę indywidualne okoliczności. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko czynności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Uprawdopodobnienie braku winy w niezachowaniu terminu dla dokonania czynności należy zawsze do strony, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
Zdaniem sądu argumentacja skarżącego zawarta we wniosku o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika bowiem z akt sprawy skarżący odpowiadając na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, które odebrał 18 lutego 2009r., wywiązał się z nałożonego na niego zobowiązania, jednakże nie dochował w tym przedmiocie wyznaczonego terminu, albowiem pismo zawierające w swej treści wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia złożył osobiście do organu odwoławczego (23 stycznia 2009r.), a nie bezpośrednio do Sądu. Ogan przekazał przedmiotowe pismo do Sądu dopiero po 13 dniach a mianowicie 05 lutego 2008r. W zaistniałej sytuacji pismo zawierające uzupełnienie braku formalnego skargi powinno zostać przekazane do Sądu bez zbędnej zwłoki, a nie dopiero po upływie tak długiego okresu czasu (13 dni). Zdaniem Sądu mając na uwadze fakt, że gdyby organ przekazał pismo będące uzupełnieniem braku formalnego skargi bez zbędnej zwłoki termin na uzupełnienie braków formalnych skargi zostałby zachowany należało przywrócić termin.
Z powyższych względów na podstawie art. 86 § 1p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.