Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. z dnia [...]r. nr [...] odmawiającą K. K.-M. umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług.
Na decyzję organu II instancji strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
W późniejszym piśmie z dnia 20 kwietnia 2010 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wstrzymanie zajęcia przez Urząd Skarbowy w N. nadpłaty z rocznego rozliczenia podatkowego oraz wstrzymanie innych czynności egzekucyjnych. W złożonym wniosku strona wskazała na swoją trudną sytuację materialną oraz pogarszający się stan zdrowia. Skarżąca podała, że od śmierci męża i zamknięcia działalności gospodarczej choruje na depresję i nerwicę, co uniemożliwia jej podjęcie pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd może jednak na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co wynika z art. 61 § 3 cyt. ustawy.
Przedmiotem udzielenia jednak tego rodzaju ochrony tymczasowej, mogą być jedynie takie decyzje lub postanowienia, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; postanowienie NSA z 31 stycznia 2006 r. sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z dnia 14 września 2005 r. sygn. akt II FZ 580/05).
Podkreślić należy, że do wykonania nie kwalifikują się wszelkie odmowne akty administracyjne (vide: komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. T.Wosia, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2008, str. 338). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można mówić o wykonywaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu.
W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług. Nie ulega zatem wątpliwości, że zaskarżona decyzja odmowna, objęta wnioskiem o wstrzymanie, jest rozstrzygnięciem nie nadającym się do wykonania.
W tej sytuacji nie może być mowy o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu albowiem brak mu cechy wykonalności, co przesądza o niemożliwości pozytywnego ustosunkowania się do złożonego wniosku.
Odnosząc się z kolei do wniosku o wstrzymanie zajęcia przez Urząd Skarbowy w N. nadpłaty z rocznego rozliczenia podatkowego oraz wstrzymanie innych czynności egzekucyjnych Sąd zauważa, że czynności te nie są przedmiotem wniesionej przez stronę skargi, zatem w świetle art. 61 § 1 i 3 Sąd nie może rozstrzygać o ich wykonalności. Czynności te mogą być kwestionowane przez stronę w ramach postępowania egzekucyjnego, w którym przysługują stronie odpowiednie środki prawne.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.