Uzasadnienie
W złożonej skardze na interpretację indywidualną M. F. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej interpretacji indywidualnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Mając na uwadze treść powyższego przepisu stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie wskazane w nim przesłanki nie zachodzą, przede wszystkim ze względu na charakter aktu będącego przedmiotem skargi.
Należy zauważyć, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu aktu, jeżeli nie ma on przedmiotu wykonania - węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu. Instytucja unormowana w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Jest to stanowisko ugruntowane zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienia NSA:
z dnia 15 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FZ 102/11; z dnia 05 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 371/05; z dnia 09 maja 2005 r., sygn. akt II FZ 250/05 - https://cbois.nsa.gov.pl;
P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 295).
W rozpatrywanej sprawie, wniosek strony skarżącej odnosi się do interpretacji indywidualnej prawa podatkowego wydanej w przedmiocie podatku od towarów i usług. Należy zauważyć, że jest to rodzaj aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności. Wynika to już z samej tylko istoty tego rozstrzygnięcia, które ma charakter informacyjny i na jego podstawie nie można nadać stronie uprawnień bądź ustalić obowiązków o charakterze prawno-materialnym, takich jak np. nałożenie zobowiązań pieniężnych. Taki też formalny charakter ma przedmiotowe rozstrzygnięcie, w którym wskazany organ nie uznał stanowiska skarżącej za prawidłowe oraz przedstawił swoją interpretację przepisów prawa podatkowego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej interpretacji indywidualnej.