Uzasadnienie
Wyrokiem z 29 maja 2018r. tut. Sąd oddalił skargę C. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2015r. Wyrok stał się prawomocny z dniem 29 czerwca 2018r.
Pismem z 12 lipca 2018r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Według zaś art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Z kolei stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;
2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Wskazać należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest instytucją ochrony tymczasowej, zatem nie jest elementem składowym sądowej kontroli administracji, lecz instytucją procesową umożliwiającą wykonywanie tej kontroli na wypadek konieczności zastopowania następstw zaskarżonej decyzji.
Powyższe przepisy nie zawierają postanowień w kwestii tego, kiedy najpóźniej do sądu może być skutecznie złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Drogą wykładni można jednak wywieść, że z takiego sposobu regulacji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności wynika zasada, że dopuszczalność zgłoszenia takiego wniosku zachodzi do czasu prawomocnego zakończenia postępowania głównego wywołanego wniesieniem skargi.
Na marginesie można wskazać, że skarżący wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożył również w toku postępowania sądowego, który został rozpoznany postanowieniem tut. Sądu z dnia 18 maja 2018r. odmawiającym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W okolicznościach niniejszej sprawy, w chwili zgłoszenia przez stronę skarżącą wniosku z dnia 12 lipca 2018r. o wstrzymanie wykonania decyzji, sprawa ze skargi na tę decyzję została już prawomocnie zakończona jej oddaleniem wyrokiem z dnia 29 maja 2018r., a zatem sprawa ze skargi nie była już sprawą w toku. W takiej sytuacji niemożliwym stało się merytoryczne rozpoznanie wniosku. W związku z powyższym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić jako bezprzedmiotowy.
Wskazać należy, że postępowanie o ochronę tymczasową jest postępowaniem incydentalnym, a ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstawę do umorzenia postępowania wskazuje w ściśle określonych przepisach, wśród których nie ma odwołania do art.
61. Umorzenie dotyczy tylko pism wszczynających postępowanie sądowoadministracyjne (skarg i wniosków w rozumieniu art. 63 p.p.s.a.), a więc wskazane w ustawie przypadki odnoszą się do całkowitego umorzenia postępowania sądowego, a nie postępowania incydentalnego, jakim jest postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (tak: B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Lex, uwaga nr 3 in fine do art. 61 p.p.s.a. i uwaga nr 18 do art. 161 p.p.s.a.). Dlatego też w sprawie nie zaszły podstawy do umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 61 p.p.s.a. postępowania w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2018r. sygn. akt II GSK 1414/18 – dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), a złożony wniosek podlega oddaleniu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł jak w sentencji postanowienia.