Uzasadnienie
W dniu 03 lutego 2016 r. (uzupełniony w dniu 15 lutego 2016r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął złożony na urzędowym formularzu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 lutego 2016r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowiono adwokata.
Decyzją Dziekana ORA w Bydgoszczy pełnomocnikiem skarżącego został wyznaczony adwokat Ł. G.. Pełnomocnik występował w postępowaniu sądowoadministracyjnym w którym w dniu 24 maja 2016r. wydano wyrok w sprawie.
W dniu 27 lipca 2016r. wpłynęła do Sądu opinia prawna pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W dniu 12 września 2016r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął złożony na urzędowym formularzu PPF wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia innego adwokata.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) – dalej zwana p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznanie prawa pomocy umarza się.
W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił z ponownym wnioskiem o ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Wskazać należy, że kwestia ta została rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 lutego 2016r., którym ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu. Przyznane prawo pomocy rozciąga się na wszystkie etapy postępowania przed sądami administracyjnymi w tym również na postępowanie kasacyjne. Podkreślić również wymaga, że jeżeli stronie nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, powinna ona swoje zastrzeżenia zgłosić odpowiednio uprawnionym organom korporacji zawodowych, a nie sądowi, gdyż nie może on wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci innego pełnomocnika, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OZ 374/09, LEX nr 575333).
Ponadto NSA podniósł, iż zgłoszenie przez stronę wniosku zawierającego żądanie ustanowienia w ramach prawa pomocy kolejnego pełnomocnika z tego powodu, że poprzedni odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej nie może prowadzić do ponownego rozpoznawania tej kwestii, ponieważ sprawa prawa pomocy została już rozstrzygnięta" (postanowienie z dnia 24 listopada 2009 r. sygn. akt I OZ 1076/09).
Należy również wskazać, iż zgodnie z art. 253 p.p.s.a. o wyznaczenie adwokata Sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej, doręczając postanowienie o przyznaniu prawa pomocy. Kompetencja Sądu ogranicza się zatem do zwrócenia się do właściwej rady adwokackiej, a to organy samorządu korporacyjnego wyznaczają – zgodnie z właściwymi dla nich regułami – określoną osobę do reprezentowania strony. Żaden przepis ustawy nie uprawnia Sądu administracyjnego do ingerowania w powyższe czynności (postanowienie NSA w Warszawie z dnia 14 września 2011, sygn. akt I OZ 662/11).
Z tych powodów postępowanie zainicjowane wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienie innego adwokata, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7