Uzasadnienie
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej zwana p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Z akt sprawy wynika, że wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w B., jako pełnomocnik z urzędu radca prawny J. S. sporządził opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając, że koszty nie zostały opłacone w całości ani w części.
Na podstawie § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyznaczonemu radcy prawnemu przysługuje w niniejszej sprawie 50 % stawki minimalnej wynoszącej 240 zł, a więc 120 zł. Opłatę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynność, co w konsekwencji daje kwotę 147,60 zł.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.