Uzasadnienie
Pismem z 11 kwietnia 2018 r. skarżąca Spółka wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej.
Zarządzeniami z 16 maja 2018 r. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie w kwocie 100 zł oraz o złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi i udzielenia pełnomocnictwa. Odpis zarządzeń po podwójnym awizowaniu pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 7 czerwca 2018 r. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, w związku z czym postanowieniem z dnia 10 lipca 201 r. skargę odrzucono.
Postanowienie odrzucające skargę zostało doręczone skarżącej w dniu 30 lipca 2018 r. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu tego wniosku wskazano, że wymagane czynności nie zostały dokonane w terminie bez winy skarżącej z uwagi na brak wiedzy o awizacji przesyłki rejestrowanej zawierającej zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 maja 2018 r. i podaniu nieprawdy przez doręczyciela w treści zwrotnego potwierdzenia odbioru o umieszczeniu zawiadomienia o pozostawieniu przedmiotowej przesyłki w placówce pocztowej w oddawczej skrzynce pocztowej, co jest niemożliwe z uwagi na brak takiej skrzynki pod adresem dla doręczeń. Do wniosku strona skarżąca załączyła szereg dokumentów oraz zdjęć, a także uczyniła zadość wymogowi dokonania czynności uzupełnienia braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej zwaną "p.p.s.a.") sąd postanowi o przywróceniu terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy.
Zgodnie z art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym w ustawie terminie.
Rozpatrując wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu należy zwrócić uwagę, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przez stronę przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć.
W rozpoznawanej sprawie strona o niedochowaniu terminu dowiedziała się w dniu odebrania postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. 30 lipca 2018 r., zatem termin do uzupełnienia braków upływał w dniu 6 sierpnia 2018 r. Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi został nadany w dniu 3 sierpnia 2018 r., czyli z zachowaniem ustawowych wymogów, tj. w terminie 7 dni od ustania wskazanej we wniosku przyczyny uchybienia oraz dokonał uchybionej czynności, tj. uzupełnił braki formalne skargi skargi.
W ocenie Sądu, wskazane przez stronę skarżącą okoliczności uprawdopodobniają, iż nie ponosi ona winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak na wstępie.