Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 438/15 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odmówił stronie przyznania prawa pomocy. Odpis orzeczenia wraz z pouczeniem o trybie zaskarżenia został doręczony na adres skarżącego wskazany w skardze w dniu 06 lipca 2015 r.
Na powyższe postanowienie w dniu 21 lipca 2015 r. skarżący wniósł sprzeciw, który został przez Sąd postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015r. odrzucony, jako złożony po terminie. Postanowienie zostało doręczone w dniu 21 sierpnia 2015r.
Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 08 września 2014r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu. Wnioskodawca oświadczył jednocześnie, że postanowienie z dnia 29 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 438/15 o odmowie przyznania prawa pomocy pod jego nieobecność zostało odebrane przez teścia B. R., który korespondencję przekazał mu ze znacznym opóźnieniem i nie potrafił odpowiedzieć na pytanie kiedy dokonał odbioru przesyłki. Skarżący podał przy tym, że teść jest osobą schorowaną i postanowieniem z dnia 15 czerwca 2015r. został przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy ubezwłasnowolniony całkowicie z powodu głębokiego otępienia. Na dowód dołączył postanowienie ww. Sądu o sygn. I Ns 465/14.
Skarżący podał, że stan nieświadomości, iż sprzeciw został złożony po terminie utrzymywał się do chwili otrzymania postanowienia Sądu z dnia 13 sierpnia 2015r. o odrzuceniu sprzeciwu, tj. do dnia 26 sierpnia 2015r.
Razem z wnioskiem skarżący sformułował zarzuty sprzeciwu na postanowienie Referendarza z dnia 29 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 438/15.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle postanowień zawartych w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. DZ.U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 §1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art.87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Faktem jest, że postanowienie z dnia 29 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 438/15 o odmowie przyznania prawa pomocy zostało odebrane przez B. R. (teścia skarżącego) w dniu 06 lipca 2015r. (dowód zwrotne potwierdzenie odbioru k. nr 63 akt sądowych). Wskazać należy, że postanowienie z dnia 13 sierpnia 2015r. o odrzuceniu złożonego sprzeciwu zgodnie z adnotacjami zawartymi na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. nr 76 akt sądowych) zostało doręczone w dniu 21 sierpnia 2015r. Odebrał je ponownie teść strony B. R.. Skarżący zaś we wniosku o przywrócenie terminu podaje, że o uchybieniu terminu do wniesienia sprzeciwu dowiedział się w dniu 26 sierpnia 2015r., kiedy to otrzymał postanowienie Sądu o odrzuceniu złożonego sprzeciwu, z powodu jego wniesienia z uchybieniem terminowi.
W ocenie Sądu w świetle przytoczonych przepisów prawnych i okoliczności faktycznych brak jest podstaw do przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu, ponieważ skarżący uchybił siedmiodniowemu terminowi do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Skoro skarżący zapoznał się z postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015r. o odrzuceniu złożonego sprzeciwu w dniu 26 sierpnia 2015r., to z tym dniem ustała przyczyna uchybienia terminu i rozpoczął bieg termin do złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Upłynął on z dniem 02 września 2015r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w dniu 08 września 2015r. (adnotacja na kopercie oraz wydruk z sytemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej - k. 80-81 akt sądowych), zatem po terminie określonym w art. 87 §1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.