Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r.
Decyzja wraz z pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia została doręczona stronie w dniu [...] Ł. Ch. pismem z dnia [...] złożył skargę na ww. decyzję za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w B. adresując ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 02 czerwca 2008r. czyli po terminie przewidzianym przepisami prawa.
Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż zaskarżona decyzja nie została mu doręczona a informację o jej wydaniu powziął na skutek kontaktu z Urzędem Kontroli Skarbowej w trakcie czynności związanych z postępowaniem karno-skarbowym.
Pismem z dnia 31 lipca 2008r. Sąd zwrócił się do organu o udzielenie wyjaśnień dotyczących przyczyny rozbieżności między numerem zaskarżonej decyzji ([...]) a numerem decyzji uwidocznionym na załączonym do niej zwrotnym potwierdzeniu odbioru ([...]) z dnia [...]
W piśmie z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. poinformował, iż powyższa rozbieżność wynikła z błędu pisarskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.). skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W przedmiotowej sprawie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] doręczono stronie w dniu 19 stycznia 2007r. zatem termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 19 lutego 2007r. Skarga została zaś nadana w placówce pocztowej w dniu 02 czerwca 2008r. tj. po terminie.
W świetle postanowień zawartych w art. 87 oraz w art. 86 uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 ww. ustawy). Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.
Ponadto o braku winy w uchybieniu terminu można dowodzić wyłącznie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2005r. sygn. akt II FZ 672/2005 oraz z dnia 02.10.2002 r., sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002 nr 23 str. 1059).
Zauważyć bowiem należy, że art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu Sądu. Daje to zatem Sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22.07.1999 r., sygn. akt I PKN 273/99, OSNAP 2000 nr 20, poz. 757).
W tym miejscu Sąd pragnie przywołać również postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r. sygn. akt I SAB/Wa 78/2005, w którym czytamy -brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż wniosek skarżacego nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Ze znajdującego się bowiem w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej decyzji jednoznacznie wynika, iż był on bezpośrednim odbiorcą tego rozstrzygnięcia. Zasadnicze znaczenie dla oceny tego dokumentu ma sposób jego opisania przez listonosza.
Sąd pragnie zauważyć, iż dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Przedmiotowe domniemanie może być obalone, jednakże podejmując próbę dokonania tego należy mieć na względzie, iż dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. Co za tym idzie ich podważenie może nastąpić jedynie w drodze udowodnienia, że stwierdzają one nieprawdę co z kolei powoduje, że dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące.
W uzasadnieniu skargi, w którym strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi brak jest jakichkolwiek argumentów potwierdzających fakt niedoręczenia decyzji skarżącemu. W tej sytuacji z całą pewnością obalenie domniemania o którym wspomniano wyżej nie może nastąpić w oparciu o gołosłowne oświadczenie strony, iż powzięła ona wiedzę o wydaniu decyzji w terminie późniejszym, tj. "w trakcie czynności związanych z postępowaniem karnoskarbowym". Wiarygodność tego oświadczenia budzi również wątpliwości w konfrontacji z faktem, iż strona w dniu 21 czerwca 2007r. zwróciła się do organu podatkowego o wydanie fotokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej decyzji i w żaden sposób nie ustosunkowała się do tego dokumentu uzasadniając swój wniosek.
Mając na uwadze powyższe wywody, rozpatrując złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę braku winy Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie kryterium to nie zostało przez stronę spełnione.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 86 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.