Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w T.utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r. określającą skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do maja 2017 r.
Na powyższą decyzję strona złożyła skargę do tut. Sądu, w której zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2020 r. Referendarz sądowy odmówił przyznania stronie prawa pomocy (k. 240-245 akt dot. prawa pomocy – I SPP/Bd 139/20). Wskutek wniesionego sprzeciwu prawomocnym postanowieniem z dnia 19 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie (k. 287-292 akt jak wyżej).
Wobec powyższego po przeprowadzeniu postępowania sprawdzającego z urzędu wartość przedmiotu sporu, pismem z dnia 27 stycznia 2021 r. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu w wysokości 31.591 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z urzędowego poświadczenia doręczenia znajdującego się w aktach sprawy, elektroniczna przesyłka zawierająca powyżej opisane wezwanie została wysłana za pośrednictwem platformy e-PUAP na adres elektroniczny pełnomocnika skarżącej i uznana za doręczoną z dniem 10 lutego 2021 r. (k. 214 akt sądowych). W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony, natomiast pismem z dnia 17 lutego 2021 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w tym samym dniu) strona, reprezentowana przez pełnomocnika, ponownie złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu sądowego powyżej kwoty 4.000 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi i podstawą do jej merytorycznego rozpatrzenia przez Sąd jest uiszczenie wpisu sądowego. Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przepisie tym zawarta jest zasada, zgodnie z którą, warunkiem podjęcia przez Sąd czynności w związku z wniesionym pismem jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Opłata ta powinna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, o czym stanowi art. 219 p.p.s.a. albo najpóźniej na wezwanie Sądu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. W tym ostatnim przypadku, wskazana opłata powinna zostać uiszczona w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że postanowieniem z dnia 16 listopada 2020 r. Referendarz sądowy odmówił przyznania stronie prawa pomocy. Wskutek wniesionego sprzeciwu, prawomocnym postanowieniem z dnia 19 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W postanowieniu tym wskazano m.in., że skarżąca nierzetelnie przedstawiła swoją sytuację materialną, gdyż nie ujawniła wszystkich swoich źródeł finansowania wydatków. Po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy i po przeprowadzeniu z urzędu postępowania sprawdzającego wartość przedmiotu sporu, pismem z dnia 27 stycznia 2021 r. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z urzędowego poświadczenia doręczenia znajdującego się w aktach sprawy, elektroniczna przesyłka zawierająca powyżej opisane wezwanie została wysłana za pośrednictwem platformy e-PUAP na adres elektroniczny pełnomocnika skarżącej. Przesyłki tej pełnomocnik nie odebrał. W tej sytuacji, za dzień skutecznego doręczenia skarżącej przedmiotowej przesyłki należy uznać dzień 10 lutego 2021 r., albowiem zgodnie z art. 74a § 8 p.p.s.a., w przypadku nieodebrania pisma (doręczanego przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej), doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. W niniejszej sprawie pierwsze zawiadomienie, zgodnie z urzędowym poświadczeniem odbioru, nastąpiło w dniu 27 stycznia 2021 r. (k. 214 akt sądowych).
Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 17 lutego 2021 r. Z akt sprawy wynika, że strona, pomimo prawidłowego wezwania, nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi. Natomiast w dniu 17 lutego 2021 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, obejmujący zwolnienie od wpisu sądowego powyżej kwoty 4.000 zł.
Podkreślenia wymaga, że prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza, że strona ma obowiązek uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 2016 r., sygn. akt I GZ 379/16; postanowienie NSA z dnia 14 maja 2020 r., sygn. akt II FZ 205/20). Od obowiązku tego nie zwalnia stronę ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, dokonane nawet w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10; postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 761/13; postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt II FZ 277/20). Kolejny wniosek, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do wniosku pierwotnego, nie wpływa również na bieg terminu do uiszczenia wpisu we wskazanym przez Sąd terminie i nie chroni też strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania (por. postanowienie NSA z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 578/14; postanowienie NSA z dnia 6 listopada 2019 r., sygn. akt I GZ 370/19).
Zatem wystąpienie przez skarżącą z kolejnym wnioskiem w przedmiocie prawa pomocy, w sytuacji gdy została ona wezwana do uiszczenia należnego wpisu w wyniku prawomocnego postanowienia Sądu o odmowie zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, nie przerwało biegu terminu do uiszczenia wpisu i nie niweczy skutków niewykonania wezwania.
W konsekwencji powyższego skarżąca obowiązana była w terminie zakreślonym w wezwaniu z dnia 27 stycznia 2021 r. uiścić należny wpis, tj. do dnia 17 lutego 2021 r. Z akt sprawy wynika, że tego nie uczyniła. W rezultacie Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., zobowiązany jest odrzucić skargę.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w sentencji.