Uzasadnienie
W dniu 17 sierpnia 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym zamieszkuje wraz z matką oraz dwoma braćmi. Dochód gospodarstwa wynosi [...] zł. Matka posiada mieszkanie. Oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Dalej podał, że,,żona wraz z dwójka dzieci zamieszkuje pod innym adresem". Posiada rozdzielność majątkową. Wobec jego firmy jest prowadzone postępowanie egzekucyjne.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa (art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).
Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.
Skarżący nie wykazał jakiejkolwiek inicjatywy ze swej strony w celu dogłębnego wyjaśnienia swej sytuacji materialnej a trzeba zaznaczyć, że jeszcze w niedalekim odstępie czasowym prowadzona przez niego działalność w zakresie sprzedaży złomu opiewała na wysokie kwoty. Przedstawione dane są nader enigmatyczne. Z drugiej jednak strony skarżący ma stały dochód, co prawda jest on niższy niż w okresie prosperity, jednakże pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z bratem, który również prowadzi działalność gospodarczą jak wynika ze sprawy I SA/Bd 339/11, i który również wniósł o przyznanie prawa pomocy.
Po pierwsze dochód skarżącego przekracza wysokość minimalnego wynagrodzenia, które w 2011r. wynosi [...] zł. Po drugie wnioskodawca nie podał, żadnych wydatków, które miesięcznie ponosi. Również powoływanie się na rozdzielność majątkową jest chybione, ponieważ instytucja ta ma inny cel. Po trzecie z całą pewnością skarżący ma zagwarantowane utrzymanie.
Prawo pomocy zaś przysługuje osobom, które znajdują się w trudnej sytuacji życiowej jak np. bezrobocie, choroba, klęska żywiołowa, ogólna nieporadność życiowa czy też śmierć jedynego żywiciela rodziny.
Żadne z podanych wyżej zdarzeń nie dotyczy skarżącego. Wręcz przeciwnie, zapewnił on byt swojej rodzinie w przypadku kłopotów finansowych np. poprzez rozdzielność majątkową. Trudno więc uznać, że nie potrafi prowadzić swoich spraw z należytą starannością i zapobiegliwością.
Z drugiej jednak strony wymaga podkreślenia, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie przez stronę skarżącą innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.