Uzasadnienie
W dniu 02 sierpnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynął wniosek skarżącego M. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odmówił stronie przyznania prawa pomocy. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującym w terminie 7 dni sprzeciwie został doręczony skarżącemu na wskazany przez niego adres w dniu 30 sierpnia 2010r.
W dniu 07 września 2010 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (tj. m. in. od wydawanych na posiedzeniu niejawnym postanowień, co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Zgodnie z § 2 tego artykułu, sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Sąd zauważa, że warunkiem rozpatrzenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego jest złożenie tego środka odwoławczego w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 85 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie wniesienie przez skarżącego sprzeciwu nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu. Wobec okoliczności, że zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia 25 sierpnia 2010 r. zostało doręczone stronie w dniu 30 sierpnia 2010 r., należy stwierdzić, że 7-dniowy termin do złożenia sprzeciwu upływał z dniem 06 września 2010 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu niezbędnym było złożenie sprzeciwu do dnia jego upływu, tj. do dnia 06 września 2010 r. włącznie. Z akt sprawy wynika natomiast, że sprzeciw został nadany w placówce pocztowej w dniu 07 września 2010 r., a więc 1 dzień po terminie wskazanym w cytowanym art. 259 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro skarżący nie zachował 7-dniowego terminu do wniesienia sprzeciwu, to tym samym brak jest podstaw do jego merytorycznego rozpatrzenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 259 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.