Uzasadnienie
W postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym wniesieniem skargi na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku rolnego za [...] r. skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
Uznając za niewystarczające oświadczenia zawarte w urzędowym formularzu PPF referendarz sądowy zarządzeniami z dnia 29 listopada 2007 r. oraz 22 stycznia 2008 r. wezwał stronę do uzupełnienia braków wniosku w pkt 6-11 oraz przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących stanu rodzinnego, majątkowego oraz dochodów. W odpowiedzi zainteresowani ograniczyli się do złożenia formularza niezawierającego informacji będących przedmiotem wezwania.
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Kierując sprawę na drogę postępowania sądowoadministracyjnego należy liczyć się z ponoszeniem kosztów. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady samodzielnego ponoszenia kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie (art.199 w zw. z art.205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
Jak stanowi art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata możliwe jest wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, iż rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. A zatem brak dowiedzenia powoduje odmowę uwzględnienia wniosku. Nadto, zgodnie z art.255 p.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte w formularzu PPF okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów oraz stanu rodzinnego.
Na tej podstawie referendarz sądowy dwukrotnie wzywał wnioskodawców do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi G. i S.P. nie udzielili żadnych informacji obrazujących wysokość dochodów oraz wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem rodziny. Braki te z kolei wykluczają dokonanie obiektywnej oceny możliwości finansowych. Jest zasadą, że do wniosku strony można przychylić się wówczas, gdy przedstawi ona swoją sytuację majątkową oraz rodzinną w sposób logiczny, rzetelny i wiarygodny. W niniejszej sprawie skarżący nie spełnili tego warunku nawet w części. Skoro zaś w przedmiocie prawa pomocy nie można rozstrzygać na zasadzie dowolności i przypuszczeń, konsekwencją jest odmowa jego przyznania.
Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.