Uzasadnienie
Pismem z dnia 08 października 2008r. J. L. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta W. z dnia [...] ]r. Nr [...] odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...].
Pismem z dnia 12 grudnia 2008r. skarżący wniósł o zniesienie rozprawy wyznaczonej na dzień 17 grudnia 2008r. Do przedmiotowego wniosku załączył kserokopię zaświadczenia lekarskiego z którego wynika, że skarżący zgodnie z zaleceniem lekarza od dnia 03 do 23 grudnia 2008r. przebywa na zwolnieniu lekarskim ze wskazaniem, że chory może chodzić.
Powyższy wniosek o odroczenie rozprawy postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 17 grudnia 2008r. został oddalony. W tym samym dniu Sąd ogłosił wyrok oddalający skargę J. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. Nr [...]
W dniu 19 stycznia 2009r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu strona podniosła, że ustanowienie doradcy podatkowego jest w przedmiotowej sprawie niezbędne w celu sporządzenia skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z dnia 10 lutego 2009r. referendarz sądowy przyznał stronie prawo pomocy w zakresie całkowitym.
Pismem z dnia 19 marca 2009r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wydanie wyroku wraz z uzasadnieniem, jednocześnie złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.
- - zwanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu ze względu na treść art. 87 § 1, § 2 i § 4 wskazanej ustawy wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W świetle powyższych uregulowań przesłankami przywrócenia terminu są:
- 1) wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu,
- 2) uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu,
- 3) dokonanie równocześnie z wnioskiem o przywrócenie czynności, której strona nie dokonała w terminie.
Przede wszystkim należy zauważyć, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy skarżący nie zachował, wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a. 7-dniowego terminu liczonego od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Termin ten w niniejszej sprawie, przyjmując najbardziej korzystny dla strony początkowy termin do jego liczenia zaczął biec od dnia 23 grudnia 2009r., tj. od dnia ustania niezdolności do pracy, wynikający z zaświadczenia lekarskiego. Tym samym 7-dniowy termin w tym wypadku upływał z dniem 30 grudnia 2008r., a wniosek o przywrócenie terminu został złożony osobiście w siedzibie Sądu przez pełnomocnika dopiero w dniu 18 marca 2009r.
Bez znaczenia w niniejszej sprawie pozostaje fakt, że stronie został przyznany doradca podatkowy po ogłoszeniu wyroku, albowiem w przypadku wniosku o sporządzenie uzasadnieniu wyroku nie występuje tzw. "przymus adwokacki". Skarżący w zawiadomieniu o terminie rozprawy został poinformowany jakie czynności należy podjąć w przypadku wyroku oddalającego skargę, aby otrzymać wyrok wraz z uzasadnieniem.
Na marginesie Sąd wskazuje, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż od strony dokonującej czynności procesowej wymagać należy zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2003r., sygn. akt II SA 4162/01). Oceny w tym zakresie dokonuje się poprzez przyjęcie kryteriów idealnego wzorca osoby należycie dbającej o swoje interesy (postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972r., sygn. akt II CRN 448/71). W związku z powyższym "przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa" (postanowienie NSA z dnia 4 października 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 560/00, wyrok NSA z dnia 22 maja 1997r., sygn. akt SA/Sz 630/96). W literaturze i orzecznictwie podkreśla się, iż o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stał się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.
W konsekwencji brak winy w uchybieniu terminu możemy przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/02).
Wobec powyższego, na podstawie art. 88 cyt. ustawy, postanowiono jak w sentencji orzeczenia.