Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 23 marca 2016r. referendarz sadowy pozostawił wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (k. 67 akt sąd.). Przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia wraz z pouczeniem o terminie i środku zaskarżenia strona odebrała w dniu 13 kwietnia 2016r. (k. 73 i 74 akt sąd.).
W dniu 27 kwietnia 2016r. wpłynął do tut. Sądu (nadany 26 kwietnia 2016r.) wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od ww. zarządzenia (k. 85 i 86 akt sądowych).
Zarządzeniem z dnia 9 maja 2016r. Sąd wezwał skarżących o uzupełnienie braków formalnych ww. wniosku przez nadesłanie sprzeciwu, którego dotyczy wniosek, wskazanie przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżących, a także podanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 87 akt sądowych). Doręczenie wezwania skarżącym nastąpiło w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718) - dalej: "p.p.s.a." i pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 30 maja 2016r. (k. 95 i 96 akt sąd.). Skarżący nie odpowiedzieli na wezwanie Sądu.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.).
W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący, pomimo wezwania, nie uzupełnili wskazanych w nim braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.