Uzasadnienie
W dniu 17 stycznia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (k. 79 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 25 lutego 2013r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy (k. 119 -121 akt sądowych).
Nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem skarżący złożyli sprzeciw (k. 128 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy (k. 140-142 akt sądowych). Prawidłowość powyższego orzeczenia potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013r. oddalił zażalenie skarżących na powyższe postanowienie (k.163-164 akt sądowych)
W dniu 06 maja 2013r., a zatem jeszcze przed rozpatrzeniem ww. zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny, skarżący złożyli kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy na etapie postępowania w sprawie o przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 153-154 akt sądowych). Powyższy wniosek został złożony przed skierowaniem do nich wezwania z dnia 17 lipca 2013 r. dotyczącego złożenia przez skarżących skargi kasacyjnej w sprawie przywrócenia terminu do jej wniesienia po rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 173 i 174 akt sądowych). W odpowiedzi na to wezwanie skarżący w piśmie procesowym z dnia 12 sierpnia 2013 r. (k. 183 akt sądowych) podnieśli, że sprawa jest w toku powołując się m.in. na ww. wniosek z dnia 6 maja 2013 r. Ponadto w dniu 20 sierpnia 2013r. złożyli kolejny wniosek na urzędowym formularzu PPF (trzeci; k. 191-192 akt sądowych) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 10 października 2013r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy rozpatrując dwa ww. wnioski (z datą wpływu do Sądu - 6 maja i 20 sierpnia 2013 r.).
Od powyższego postanowienia skarżący złożyli sprzeciw. W uzasadnieniu podnieśli, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 165 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Zauważyć należy, że wnioski o przyznanie prawa pomocy, które wpłynęły do tut. Sądu w dniach 06 maja 2013r. oraz 20 sierpnia 2013r. są kolejnymi wnioskami skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stąd należy je potraktować jako wnioski o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 04 kwietnia 2013r.
W orzecznictwie, jak i doktrynie funkcjonuje pogląd, że zmiany stanu faktycznego lub prawnego uzasadniające zmianę lub uchylenie postanowienia w trybie art. 165 p.p.s.a. muszą dotyczyć okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, tak by uzasadniały zmianę lub uchylenie postanowienia. Przez "zmianę okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązujących przepisach prawnych. Bez takiej zmiany okoliczności sprawy, wydane postanowienie nie może być modyfikowane lub uchylone (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 499). W przypadku sprawy dotyczącej prawa pomocy, zmiany powyższych okoliczności musiałyby być na tyle widoczne, aby możliwa była zmiana dotychczasowego stanowiska, a zatem musiałyby to być zmiany polegające na pogorszeniu sytuacji materialnej wnioskodawcy (tak również NSA w post. z dnia 7 listopada 2007 r. Sygn. akt I GZ 220/07 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Tymczasem oceniając dane przedstawione przez skarżących w formularzach wniosków o przyznanie prawa pomocy, które wpłynęły do Sądu w dniach 06 maja 2013r.(k. 153-154 akt sądowych) i 20 sierpnia 2013r. (k. 191-192 akt sądowych) stwierdzić należy, że nie wskazują one na pogorszenie ich sytuacji finansowej w stosunku do stanu przedstawionego we wniosku pierwszego z datą wpływu – 17 stycznia 2013 r. (k. 79-80 akt sądowych) uzupełnionego o dane w piśmie z dnia 18 lutego 2013 r. (k. 110 akt sądowych). We wszystkich wnioskach powołano się na te same okoliczności w postaci osiągania dochodu z tytułu emerytur, liczba członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym nie uległa zmianie (dwie osoby), wykazano nieruchomość o pow. 2,46 ha położoną w Dulsku.
Skarżący nie podali żadnych nowych okoliczności faktycznych, które uzasadniałyby zmianę stanowiska, co do oceny ich zdolności płatniczych. W złożonych na obecnym etapie postępowania wnioskach skarżący powołali się na te same informacje, które prezentowali w poprzednim wniosku, który był już przedmiotem oceny tut. Sądu. Również w sprzeciwie (k. 217 akt sądowych) nie podnieśli żadnych nowych okoliczności.
Instytucja przewidziana w art. 165 p.p.s.a. nie służy do ponownego rozpatrzenia argumentów strony przedstawionych w trakcie rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy, lecz do umożliwienia zmiany postanowień niekończących sprawy (w tym postanowień w przedmiocie przyznania prawa pomocy), w przypadku gdy okoliczności sprawy uległy zmianie, powodując nieadekwatność poprzednio zapadłego postanowienia do zmienionej sytuacji. W przypadku braku wykazania, że okoliczności sprawy uległy zmianie, art. 165 p.p.s.a. nie daje podstawy do zmiany prawomocnego postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy (por. post. NSA z dnia 22 sierpnia 2008r. sygn. akt I FZ 298/08).
To, że skarżący inaczej oceniają swoją sytuację niż sąd administracyjny rozpatrujący ich poprzedni wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie stanowi przesłanki do zmiany wcześniejszego rozstrzygnięcia w tym zakresie.
Wobec powyższego uznać należy, że skarżący nie wykazali jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby uzasadniać wzruszenie prawomocnego postanowienia tut. Sądu z dnia 04 kwietnia 2013 r. Dlatego stosownie do art. 165 p.p.s.s. Sąd postanowił jak w sentencji.