Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2014r. sygn. akt I SA/Bd 741/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy pozostawił wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia tut. Sądu z dnia 22 lipca 2013r. bez rozpoznania (k. 243-244 akt sądowych).
Postanowienie zostało skarżącym doręczone w dniu 30 stycznia 2014r.
(k. 261 i 262 akt sądowych).
W dniu 17 lutego 2014r. wpłynął do tut. Sądu (nadany 13 lutego 2014r.) wniosek skarżących noszący datę 10 lutego 2014r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 stycznia 2014r. (k. 269-270 akt sądowych).
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 maja 2014r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braku formalnego wniosku przez doręczenie zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 284 akt sądowych).
Wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 2 czerwca 2014r. (k. 297-298 akt sądowych).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu 12 czerwca 2014r. wpłynęło do tut. Sądu (nadane 09 czerwca 2014r.) pismo opatrzone datą 7 czerwca 2014r., w którym skarżący wnieśli o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z uwagi na "ustalenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25.07.2013r. sygn. akt SK 17/12" (k. 299-300 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 maja 2014r. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia przez doręczenie tego zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 02 czerwca 2014r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie w dniu 09 czerwca 2014r. skarżący złożyli pismo, w którym wnieśli o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25.07.2013r. sygn. akt SK 17/12. Nie złożyli jednakże zażalenia, o co byli wzywani.
Odnosząc się do wniosku skarżących o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia należy stwierdzić, że nie mógł on zostać uwzględniony, bowiem termin 7-dniowy, o którym mowa w art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest terminem ustawowym. Nie stosuje się więc do niego instytucji przedłużania lub skracania terminu przewidzianej w art. 84 tej ustawy. Ta zarezerwowana jest bowiem dla terminów sądowych wskazanych w art. 82 p.p.s.a. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje instytucji przedłużenia terminu ustawowego. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący, pomimo wezwania nie uzupełnili wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia poprzez złożenie zażalenia.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. należało pozostawić wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia bez rozpoznania.
Odnosząc się natomiast do powołanego przez skarżących wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25.07.2013r. sygn. akt SK 17/12 stwierdzić należy, że jego treść nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy na tym etapie postępowania.
Podać należy, że w wyroku tym Trybunał stwierdził, iż art. 87 § 1 p.p.s.a. rozumiany w ten sposób, że - w sytuacji niedochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a., na skutek wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego - przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wyrok ten zatem odnosi się do kwestii przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
Zauważyć trzeba, że w przedmiotowej sprawie kwestia przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym (w tym ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika) została już rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 4 kwietnia 2013r., w którym odmówiono skarżącym przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Ponadto składane są kolejne wnioski o prawo pomocy. Na dzień wydania niniejszego postanowienia nie został ustanowiony pełnomocnik z urzędu. W związku z powyższym, stwierdzić należy, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2013r. SK 17/12, na obecnym etapie postępowania, nie może odnieść zamierzonego przez skarżących skutku.
Na marginesie Sąd kierując się treścią art. 6 p.p.s.a. informuje, że jeśli strona jest niezadowolona z niniejszego rozstrzygnięcia ma prawo zaskarżyć je do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie na niniejsze postanowienie skarżący mogą złożyć samodzielnie (napisać i podpisać), gdyż nie obowiązuje w tym zakresie przymus adwokacki. Warunkiem jednak złożenia skutecznego zażalenia jest jego wniesienie w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem. Sąd zwraca uwagę na te okoliczności, bowiem analiza akt sprawy wskazuje, że strony nie zawsze dochowują wymaganego przez ustawodawcę terminu.
Mając powyższe na względzie Sąd postanowił jak w sentencji.