Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia (k. 575 akt sądowych). Odpis powyższego postanowienia, z pouczeniem o przysługującym zażaleniu, skarżący odebrali w dniu 19 stycznia 2015r. (data na zwrotnych poświadczeniach odbioru k. 601-602 akt sądowych).
Pismami z dnia 30 i 31 stycznia 2016r. (k. 607 i 608 akt sądowych) skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie.
Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2016r. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie zażalenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 614 akt sądowych). Wezwanie to skarżący odebrali w dniu 23 lutego 2016r. (data na zwrotnych poświadczeniach odbioru - k. 620-621 akt sądowych). Zatem termin do dokonania czynności upływał z dniem 1 marca 2016r. Skarżący do dnia dzisiejszego nie nadesłali zażalenia, o które zostali wezwani przez Sąd pismem z dnia 8 lutego 2016r. Pismami z dnia 7 lutego i 1 marca 2016r. skarżący uzupełnili wniosek o dalsze wyjaśnienia i jednocześnie o "przedłużenie terminu" do dnia 31 grudnia 2020r. (k. 617 i 622-624 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270), dalej "p.p.s.a.", jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.).
Na podstawie wskazanego przepisu tut. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, poprzez nadesłanie zażalenia. Obowiązek jednoczesnego złożenia zażalenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wynika wprost z art. 87 § 4, który stanowi, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżący pomimo prawidłowo wystosowanego wezwania nie uzupełnili braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu w takim zakresie, w jakim żądał tego Sąd, czyli nie nadesłali zażalenia. Powyższe skutkuje tym, że pismo strony skarżącej nie może otrzymać prawidłowego biegu, prowadzącego do rozpoznania go w sposób merytoryczny.
Odnosząc się do wniosku skarżących o przedłużenie terminu (do 2020r.) do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia należy stwierdzić, że nie mógł on zostać uwzględniony, bowiem termin 7-dniowy, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym. Nie stosuje się więc do niego instytucji przedłużania lub skracania terminu przewidzianej w art. 84 tej ustawy. Ta zarezerwowana jest bowiem dla terminów sądowych wskazanych w art. 82 p.p.s.a. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje instytucji przedłużenia terminu ustawowego.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.