Uzasadnienie
Postanowieniem z 06 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę J.B. na wskazaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. Pismem z 14 września 2010 r. skarżący zwrócił się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wniosek swój rozszerzył przedkładając urzędowy formularz PPF i wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Ustawodawca jako odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony stworzył instytucję pomocy prawnej, która ma zagwarantować możliwość realizacji konstytucyjnego prawa do Sądu, wyrażonego w art. 45 ust.1 Konstytucji (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz.483 ze zm.). Instytucja ta – uregulowana w oddziale 2 rozdziału 3 p.p.s.a.- stanowi lex specialis względem normy z art.199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.
Stosownie do art.245 § 1 p.p.s.a. pomoc prawna może być przyznana w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, o które ubiega się wnioskujący, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz uprawnienie do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez ponoszenia kosztów jego wynagrodzenia. Ze względu na tak określone granice prawa pomocy, skarżący winien uprawdopodobnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje przepis art.246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie oceniono, że J.B. wykazał, że znajduje się w szczególnej sytuacji życiowej i nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z oświadczeń złożonych pod rygorem odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy, wynika, iż skarżący od 2006 r. odbywa karę pozbawienia wolności. Wprawdzie pozostaje zatrudniony w zakładzie karnym, lecz wynagrodzenie ulega potrąceniu z uwagi na ciążący na zainteresowanym obowiązek alimentacyjny. Ponadto wnioskodawca nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3.000 euro.
Podsumowując, wyżej przedstawione okoliczności świadczą, że wobec zainteresowanego spełniona została przesłanka materialna, od której zależy udzielenie pomocy prawnej w pełnym jej zakresie. Skoro zatem oczekiwania wnioskującego nie kłócą się z ratio legis instytucji prawa pomocy, to na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, w związku z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.
Odnośnie zastępstwa prawnego w postępowaniu sygn. akt. I SA/Bd 398/09 referendarz sądowy wyjaśnia, że korespondencję w tej sprawie przekazano Dziekanowi Okręgowej Izby Radców Prawnych w Bydgoszczy, o czym Sąd poinformował zainteresowanego pismem z 20 lipca 2010 r.