Wyrok WSA w Bydgoszczy z 14 lipca 2020 r., I SA/Bd 758/19

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 14 lipca 2020r.

Sprawa

sprawy ze skargi M. A. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. oddala skargę

Skład

sędzia WSA Urszula Wiśniewska przewodniczący, sprawozdawca
sędzia WSA Agnieszka Olesińska
sędzia WSA Mirella Łent
starszy sekretarz sądowy Anna Krenz- Winiecka protokolant

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. określającą M. P. (skarżącej, stronie) zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2012 w kwocie [...]zł

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powołał następujący stan faktyczny: w złożonym w dniu [...] kwietnia 2013 r. w Drugim Urzędzie Skarbowym w B. zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2012 r. (PIT-36), podatniczka wykazała przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w kwocie [...]zł, koszty uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł, dochód w kwocie [...]zł oraz podatek należny w wysokości [...] zł.

W oparciu o materiały zebrane w postepowaniu kontrolnym oraz wszczętym postępowaniu podatkowym Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. określił stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. w kwocie [...]zł. W ocenie organu I instancji skarżąca:

1. zaniżyła przychody o łączną kwotę [...]zł wynikającą z nieuwzględnienia w rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2012 wszystkich transakcji sprzedaży, czym naruszono art. 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm., dalej: u.p.do.f.),
2. zaniżyła koszty uzyskania przychodów o łączną kwotę [...]zł wynikającą z nieuwzględnienia w rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2012 wszystkich transakcji kupna, co stanowiło naruszenie przepisu art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f.,
3. zaniżyła odliczoną kwotę zapłaconych składek z tytułu ubezpieczenia społecznego o [...] zł, czym naruszono art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.d.o.f.

Ponadto, stwierdzono naruszenie przepisu art. 27b ust. 2 u.p.d.o.f. polegające na zawyżeniu podlegającej odliczeniu od podatku za 2012 r, zapłaconej składki na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie [...]zł.

W odwołaniu od powyższego rozstrzygnięcia strona zarzuciła, że w decyzji dokonano błędnych ustaleń faktycznych oraz oparto się wyłącznie na ustaleniach dokonanych przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B., które zostało przez skarżącą zakwestionowane.

Uzasadniając rozstrzygnięcie o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w pierwszej kolejności odniósł się do kwestii przedawnienia, wskazując, że ze względu na podjęte działania w postępowaniu egzekucyjnym nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia i przedawnienie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. nastąpi z dniem [...] czerwca 2020 r.

W odniesieniu do meritum sprawy organ wskazał, że od [...] maja 2011r. skarżąca prowadziła działalność gospodarczą pod nazwą S. M. P., której przedmiotem były usługi w zakresie nagłaśniania koncertów. W toku czynności kontrolnych strona nie przedłożyła żadnych dokumentów źródłowych, uzasadniając to brakiem dostępu do miejsca prowadzonej działalności gospodarczej, gdzie przechowywane były dokumenty z powodu nieuregulowanych wpłat za czynsz.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że organ I instancji włączył do akt sprawy decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu w B. z dnia [...] lipca 2015r. określającą stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od czerwca 2011r. do czerwca 2013r. oraz za miesiąc sierpień i wrzesień 2013 r. W decyzji tej ujęto wpływy wykazane na prowadzonych na nazwisko strony przez [...] Bank [...] S.A. rachunkach bankowych. Natomiast w toku prowadzonej przez organ podatkowy pierwszej instancji kontroli ustalono, iż oprócz ww. rachunków bankowych w kontrolowanym okresie Skarżąca posiadała i również rachunek w Banku [...] S.A. I O w B. oraz [...] Bank S.A. w W.. Ze szczegółowej analizy historii operacji na przedmiotowych rachunkach bankowych powzięto wiedzę o wielkości osiąganych przez podatniczkę obrotów. W trakcie prowadzonej kontroli podatkowej podjęto również próbę ustalenia wysokości poniesionych przez stronę wydatków z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Pomimo jednak kierowanych do skarżącej pism, jedynymi dokumentami przedłożonymi w toku kontroli była ewidencja sprzedaży zatytułowana jako "Ewidencja sprzedaży prowadzona przez podatników zwolnionych z VAT za 2011, 2012, 2013 rok". Załączone do niej zostały rachunki sprzedaży, których wartości i nazwy kontrahentów porównano z protokołem kontroli przesłanym przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B.. W wyniku czego nie stwierdzono różnic. Ponadto ze złożonych zarówno w toku kontroli podatkowej jak i postępowania oświadczeń wynikało, że strona nie dysponuje dokumentami dotyczącymi poniesionych kosztów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą a także, że wystąpiła do swoich kontrahentów o wystawienie duplikatów.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podkreślił, że skarżąca nie przedłożyła podatkowej księgi przychodów i rozchodów, wyciągów z rachunków bankowych, nie wskazała kontrahentów na rzecz których świadczyła usługi. To organ I instancji w toku prowadzonej kontroli podatkowej pozyskał informacje o rachunkach bankowych i obrotach na nich jak również na ich podstawie ustalił kontrahentów, mimo iż jak wynika ze złożonych przez stronę zeznań dokumentację księgową firmy prowadziła osobiście. Wskazano, że jako przychód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej przyjęto zatem m.in. wartości wynikające z otrzymanych od kontrahentów rachunków, na których jako wystawca widnieje firma S. M. P., natomiast sprzedaż opodatkowana ustalona w toku postępowania podatkowego przeprowadzonego przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] lipca 2015 r. stanowi tylko jeden z elementów całości przychodu ustalonego przez organ podatkowy.

W tym kontekście organ odniósł się do podniesionej przez stronę w odwołaniu argumentacji, że ustalenia zawarte w ww. decyzji są przez nią kwestionowane, podkreślając ww. rozstrzygnięcie jest ostateczne. W ocenie organu odwoławczego, decyzja Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] lipca 2015r. jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 194 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U z 2019r., poz. 900 ze zm. dalej jako:"O.p."), stanowiącym dowód tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Bezsprzecznym jest, iż wskazana decyzja nie została uchylona ani zmieniona przez organ II instancji. Nie stwierdzono także jej nieważności, jest prawomocna.

Wskazano, że w toku postępowania prowadzonego przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. jak również w toku kontroli podatkowej i postępowania podatkowego toczącego się przed Naczelnikiem Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wystąpiono do kontrahentów strony z prośbą o weryfikację zawartych transakcji. Na podstawie otrzymanych odpowiedzi i operacji odzwierciedlonych na rachunkach bankowych prowadzonych przez [...] S.A. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego określił w 2012 r. sprzedaż opodatkowaną w wysokości łącznej [...] zł.

Organ dodał, że analiza akt sprawy wykazała, iż w 2012r. skarżąca była uczestnikiem transakcji, o której Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. podejmując swoje rozstrzygnięcie nie miał wiedzy - z T., umowa z dnia [...] lipca 2012 r., której przedmiotem była realizacja [...] w T. w dniach [...] sierpnia 2012r. oraz wystawiony przez podatniczkę w dniu [...] sierpnia 2012r. rachunek nr [...] na rzecz ww. kontrahenta na kwotę [...]zł. Przedmiotowa transakcja nie została ujęta w kwocie sprzedaży opodatkowanej ustalonej w prawomocnej decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] lipca 2015 r.

Reasumując Dyrektor Izby Administracji Skarbowej -podzielając stanowisko organu pierwszej instancji - uznał, iż w 2012 skarżąca uzyskała przychody w wysokości [...] zł, tym samym, stosownie do art. 14 u.p.d.o.f., zaniżyła przychód o łączną kwotę [...]zł.

W odniesieniu do poniesionych przez podatniczkę w 2012 r. kosztów uzyskania przychodów organ odwoławczy podał, że ustalono, iż w roku 2012 skarżąca ponosiła wydatki m.in. na wynajem sceny i oświetlenia, wypożyczenie systemu nagłośnieniowego, dźwiękowego czy obsługę techniczną imprez. Faktury dokumentujące ww. transakcje na łączną kwotę [...]zł netto wystawione zostały przez E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. - 3 faktury z tytułu wynajmu i obsługi systemu nagłośnieniowego i multimedialnego na łączną kwotę [...]zł netto, N. M. N. w P. - 6 faktur z tytułu wypożyczenia systemu nagłośnieniowego na łączną kwotę [...]zł netto i G. I. S. z T. G. - 1 faktura z tytułu wynajmu techniki scenicznej oraz obsługi imprez artystycznych na kwotę [...]zł netto. Kontrahenci ci potwierdzili także uregulowanie wobec nich przez stronę wszelkich należności wynikających z przedłożonych faktur. W konsekwencji organ odwoławczy uznał, że podatniczka poniosła w 2012r. wydatki zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w łącznej wysokości [...] zł i tym samym zaniżyła, stosownie do art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. koszty uzyskania przychodów o łączną kwotę [...]zł.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podzielił ponadto ustalenia organu I instancji co do zaniżenia przez stronę odliczonej kwoty zapłaconych składek z tytułu ubezpieczenia społecznego o [...] zł, czym naruszono art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.d.o.f. oraz co do naruszenia przepisu art. 27b ust. 2 u.p.d.o.f. polegającego na zawyżeniu podlegającej odliczeniu od podatku za 2012r. zapłaconej składki na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie [...]zł.

Jednocześnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zauważył, że organ podatkowy pierwszej instancji określając w zaskarżonej decyzji wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012r. nie dokonał oszacowania podstawy opodatkowania, o którym mowa w cyt. art. 23 § 1 O.p. i nie wyjaśnił dlaczego przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. W ocenie Dyrektora to uchybienie organu i instancji nie pozbawiło jednak strony żadnych praw procesowych i nie miało wpływu na określenie w zaskarżonej decyzji wysokości jej zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012r., gdyż dane zgromadzone przez organ pierwszej instancji w toku postępowania pozwalały na określenie podstawy opodatkowania w prawidłowej wysokości i w związku z tym na odstąpienie od zastosowania art. 23 § 1 O.p. zgodnie z art. 23 § 2 O.p.

W złożonej do tut. Sądu skardze na decyzję organu odwoławczego strona wniosła o jej uchylenie, nie przedstawiając żadnych zarzutów pod adresem zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu [...] lipca 2020r. pełnomocnik skarżącej podniósł, że w ocenie strony w toku postępowania zakończonego decyzją Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] lipca 2015r. doszło do nieprawidłowości w zakresie doręczenia tej decyzji wobec czego nie jest ona ostateczna. Jednocześnie podniósł, że decyzja ta była przedmiotem postępowania w przedmiocie wznowienia a odmowna decyzja została zaskarżona do tut. Sądu, który wyrokiem o sygn. akt I SA/Bd 878/17 oddalił skargę na decyzję w przedmiocie wznowienia postępowania. Ponadto pełnomocnik wskazał na błędne doręczenie decyzji o zabezpieczeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. - dalej jako "p.p.s.a."), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. W niniejszej sprawie strona w skardze nie podniosła żadnego zarzutu wobec decyzji będącej przedmiotem kontroli. Badając rozpoznawaną sprawę w zakreślonej powyżej kognicji, Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji ani poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Zgodnie z treścią art. 21 § 3 O.p., jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, albo powstałego zobowiązania nie wykazano, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Stosownie zaś do treści art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym w 2012r. za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. opodatkowaniu podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl natomiast ust. 2 tego przepisu, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Podatek dochodowy pobiera się od podstawy jego obliczenia według skali podatkowej zgodnie z art. 27 ust. 1 u.p.d.o.f.

W świetle wskazanej normy prawnej u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14, a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych (...). Z kolei kosztami uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W przedmiotowej sprawie ustalenia organu dotyczyły prawidłowości rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012r. W ocenie organu nieprawidłowości w ustaleniu dochodu do opodatkowania wynikały z:

• zaniżenia przychodów o łączną kwotę [...]zł wynikającą z nieuwzględnienia w rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2012 wszystkich transakcji sprzedaży, czym naruszono art. 14 u.p.do.f.,
• zaniżenia kosztów uzyskania przychodów o łączną kwotę [...]zł wynikającą z nieuwzględnienia w rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2012 wszystkich transakcji kupna, co stanowiło naruszenie przepisu art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f.,
• zaniżenia odliczonej kwoty zapłaconych składek z tytułu ubezpieczenia społecznego o [...] zł, czym naruszono art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.d.o.f.

Ponadto stwierdzono naruszenie przepisu art. 27b ust. 2 u.p.d.o.f. polegające na zawyżeniu podlegającej odliczeniu od podatku za 2012 r, zapłaconej składki na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie [...]zł.

Mając na uwadze zasady wyrażone w art. 120, art. 122 oraz 187 § 1 O.p. organy podatkowe przeprowadziły obszerne i wnikliwe postępowanie dowodowe celem ustalenia stanu faktycznego sprawy. Zebrany materiał na który złożyły się m.in. zapytania organu podatkowego pierwszej instancji kierowane do kontrahentów skarżącej, odpowiedzi tych kontrahentów, informacje uzyskane z banków, decyzja Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] lipca 2015r., zeznania skarżącej i przedłożony przez nią dokument w postaci "Ewidencji sprzedaży prowadzonej przez podatników zwolnionych z VAT za 2011,2012, 2013 rok" został przez organy oceniony w sposób rzetelny i wyczerpujący w zgodzie z zasadą wynikającą z art. 191 O.p. Analiza tego materiału w powiązaniu z właściwie powołanymi przepisami prawa materialnego znalazła odzwierciedlenie w należytym i wyczerpującym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, która została sporządzona zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 210 § 1 pkt 6 O.p. Ponadto organ pierwszej instancji realizując zasadę czynnego udziału strony na każdym etapie postępowania podatkowego umożliwił skarżącej wyjaśnienie stanu faktycznego a postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018r, wyznaczono stronie termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Z prawa tego skarżąca nie skorzystała.

Podkreślić należy, że w toku kontroli podatkowej i postępowania podatkowego toczącego się przed Naczelnikiem Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wystąpiono do kontrahentów skarżącej z prośbą o weryfikację zawartych ze stroną transakcji. Na podstawie otrzymanych odpowiedzi i operacji odzwierciedlonych na rachunkach bankowych prowadzonych przez [...] S.A. oraz ustaleń dokonanych w decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] lipca 2015r. organ określił w 2012r. przychód osiągnięty przez stronę w wysokości [...] zł oraz wydatki zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w wysokości [...] zł. Sąd ustalenia te w pełni akceptuje uznając je za prawidłowe.

Na rozprawie w dniu [...] lipca 2020r. pełnomocnik strony podniósł zarzut braku przymiotu ostateczności decyzji z dnia [...] lipca 2015r. co w jego ocenie rzutuje na prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia, bowiem decyzja organu pierwszej instancji w niemniejszej sprawie w całości opera się na ustaleniach zawartych we wskazanej decyzji z 2015r.

W pierwszej kolejności nieuzasadnione jest twierdzenie strony, że zaskarżona decyzja oparta jest w całości na ustaleniach poczynionych przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w decyzji z dnia [...] lipca 2015r. W niniejszej sprawie organ przeprowadził własne postępowanie podatkowe, zaś wskazana decyzja była tylko "punktem wyjścia" do stwierdzenia zaniżenia przychodów i kosztów uzyskania za 2012r. Jak bowiem wynika z uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że analiza akt sprawy wykazała, iż w 2012r. skarżąca była uczestnikiem transakcji, o której Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. podejmując swoje rozstrzygnięcie nie miał wiedzy - z T. ul. [...], [...] T. - umowa z dnia [...] lipca 2012r. na świadczenie usługi, której przedmiotem była realizacja [...] w T. w dniach [...] sierpnia 2012r. oraz wystawiony przez stronę w dniu [...] sierpnia 2012 r. rachunek nr [...] na rzecz ww. kontrahenta na kwotę [...]zł. Przedmiotowa transakcja nie została ujęta w kwocie sprzedaży opodatkowanej ustalonej w prawomocnej decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] lipca 2015 r a uwzględniona w zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się natomiast do kwestii ostateczności decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. to podkreślić należy że z twierdzeń pełnomocnika wynika, iż decyzja ta była przedmiotem postępowania o wznowienie postepowania, które obecnie zawisło przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (sygn. akt I FSK 663/18). Mimo, że kwestia ta wychodzi poza ramy sprawy będącej przedmiotem kontroli Sądu to nie budzi wątpliwości orzekającego składu, że tylko ostateczna decyzja może być przedmiotem postępowania o wznowienie postępowania. Z tych też powodów Sąd postanowieniem wpisanym do protokołu rozprawy oddalił wniosek strony o przeprowadzenie dowodu z akt sprawy I FSK 663/18.

Bez wpływu na legalność zaskarżonej decyzji pozostaje także kwestia prawidłowości doręczenia decyzji w przedmiocie zabezpieczenia.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że decyzja w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012r. nie narusza tak prawa procesowego jak i materialnego i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.