Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 stycznia 2012 r. J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia J. sp. z o. o. w B. z dnia [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]. W uzasadnieniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając mu błędne pominięcie istotnej okoliczności, że organ administracji publicznej może nie żądać pełnomocnictwa, jeżeli pełnomocnikiem jest członek najbliższej rodziny lub domownik strony, a nie ma wątpliwości co do istnienia i zakresu upoważnienia do występowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), legitymacja przysługuje każdemu, kto ma interes prawny we wniesieniu skargi, a także prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz niektórym organizacjom społecznym.
J. S. zaskarżył postanowienie wydane w sprawie innego podmiotu. Nie posiada on jednocześnie przymiotu podmiotu szczególnego, o którym mowa w powyższym przepisie (nie jest prokuratorem ani Rzecznikiem Praw Obywatelskich ani też nie reprezentuje organizacji społecznej). Jak wynika z załączonego do akt sprawy wyciągu z KRS, do występowania w imieniu J. sp. z o. o. w B. upoważniony jest S. S. W tym stanie rzeczy skarżący winien był wykazać istnienie po swej stronie interesu prawnego we wniesieniu skargi, jako wyznacznika zakresu podmiotowego uprawnionych do zaskarżenia określonego aktu administracyjnego w indywidualnej sprawie.
Interes prawny wyraża się związkiem między sferą indywidualnych uprawnień i obowiązków a rozstrzygnięciem lub czynnością będącą przedmiotem skargi. Oznacza to, że legitymacja w postępowaniu sądowoadministracyjnym przysługuje jedynie adresatowi tego aktu lub czynności.
W niniejszej sprawie J. S. zaskarżył postanowienie, dotyczące innego podmiotu tj. J. sp. z o. o. w B. Zatem, w świetle powołanej regulacji, skarżący nie był legitymowany do wniesienia skargi z uwagi na brak interesu prawnego. Tym samym skarga ta jako wniesiona przez podmiot nieuprawniony jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Jednocześnie w punkcie drugim postanowienia, w odpowiedzi na złożony przez skarżącego wraz ze skargą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, Sąd orzekł o jego oddaleniu. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. W niniejszej sprawie skarżący zaskarżył do Sądu postanowienie, którego nie jest stroną. W takich okolicznościach skarga odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej, określonym w art. 247 p.p.s.a. (podobnie NSA w postanowieniach z 8 listopada 2011 r. I FZ 349/11, postanowieniu z 4 listopada 2011 r., postanowieniu z 21 października 2010r. II OZ 295/11).
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.