Uzasadnienie
W skardze na wymienioną w sentencji postanowienia decyzję skarżący zawarł wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2015r. referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. W wyniku wniesionego sprzeciwu tut. Sąd postanowieniem z dnia 26 stycznia 2016r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Odpis tego orzeczenia został doręczony skarżącemu w dniu 2 lutego 2016r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – k. 30 akt sąd.).
Pismem z dnia 9 lutego 2016r. skarżący złożył na powyższe postanowienie zażalenie, w którym wniósł o jego uchylenie w całości i przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Wskazać należy, że 15 sierpnia 2015r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015r. poz. 658), modyfikująca m.in. zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy. Sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia lub postanowienia referendarza, orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a więc zgodnie z art. 260 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm. w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą) - dalej: "p.p.s.a." wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy. W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje m.in. na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie określone w jego pkt 1 – 10. Takiej możliwości (ani jakiegokolwiek innego środka zaskarżenia) w odniesieniu do postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu nie przewiduje obecnie żaden przepis tej ustawy (taka możliwość istniała na gruncie przepisów normujących instytucję prawa pomocy przed zmianami dokonanymi powołaną ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r.).
W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 197 § 2 i art. 178 w zw.
z art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.