Uzasadnienie
W dniu 28 lipca 2016r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożony na urzędowym formularzu PPF wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 29 lipca 2016r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W wyniku wniesionego sprzeciwu tut. Sąd postanowieniem z dnia 7 września 2016r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Odpis tego orzeczenia został doręczony skarżącemu w dniu 13 września 2016r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – k. 121 akt sąd.).
Pismem z dnia 21 września 2016r. (nadanym w tym samym dniu) skarżący złożył na powyższe postanowienie zażalenie, w którym wniósł o jego uchylenie w całości i przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 260 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718) - dalej: "p.p.s.a." Sąd rozpoznając sprzeciwy od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego (w ramach prawa pomocy) wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 zd. 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje m.in. na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie określone w jego pkt 1 – 10. Takiej możliwości (ani jakiegokolwiek innego środka zaskarżenia) w odniesieniu do postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu nie przewiduje żaden przepis ustawy.
W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 197 § 2 i art. 178 w zw.
z art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.