Uzasadnienie
Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...]Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] maja 2015 r., nr [...]odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wydania zaświadczenia w żądanej formie przedstawionej we wniosku złożonym [...] maja 2015 r. za lata 2009-2012.
Wymienione rozstrzygnięcia zostały podjęte w następujących okolicznościach faktycznych.
Pismem złożonym w dniu [...] maja 2015 r. J. W.(dalej jako: "Skarżący") zwrócił się do Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w B. z wnioskiem o wydanie zaświadczenia potwierdzającego: (-) wysokość dochodu z tytułu renty inwalidzkiej uzyskanego przez Skarżącego w I. w roku podatkowym 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 (-) wysokość dochodu z tytułu renty inwalidzkiej w latach 2009-2014, przeliczonego z ISK (korona islandzka) na PLN. Wniósł też o podanie w zaświadczeniu daty i kurs przewalutowania z ISK na PLN za lata podatkowe 2009-2014 według kursu Narodowego Banku Polskiego oraz wysokości naliczonego podatku dochodowego przez Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w B. od dochodu z ww. świadczenia w latach podatkowych 2009-2014.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. Naczelnik P. Urzędu Skarbowego w B., działając na podstawie art. 165 a § 1 w zw. z art. 306k ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, zwana dalej w skrócie: "o.p."), odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania zaświadczenia w żądanej formie przedstawionej we wniosku z dnia [...] maja 2015 r. za lata 2009-2012. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że sprawa wydania zaświadczenia o żądanej treści za lata 2009-2012 została rozpatrzona ostatecznym postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr[...].
Dyrektor Izby Skarbowej w B., po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r., nr[...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Argumentując własne stanowisko organ podniósł, że Skarżący dwukrotnie składał wniosek o treści tożsamej z żądaniem zawartym we wniosku z dnia [...] maja 2015 r., tj. w dniu [...] marca 2014 r. oraz [...] marca 2014 r. Wskazał, że Naczelnik P. Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr[...], działając na podstawie art. 216 i art. 306c o.p., odmówił wydania zaświadczenia za lata 2009-2012 o treści żądanej przez Skarżącego w ww. wnioskach. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...]. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 25 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Bk 422/14 oddalił skargę Skarżącego na ww. postanowienie.
Od ww. wyroku Skarżący wniósł skargę kasacyjną, która nie została jeszcze rozpatrzona.
Mając powyższe na względzie organ odwoławczy stwierdził, że organ
I instancji, miał podstawy do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia kolejnego wniosku o tożsamej treści ze złożonymi wcześniej wnioskami w sprawie wydania zaświadczenia o żądanej treści.
Skargę na postanowienie organu odwoławczego złożył do Sądu Skarżący.
W uzasadnieniu skargi przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz poinformował, że z uwagi na pobyt w szpitalu, pełne uzasadnienie rozstrzygnięć przedstawi w późniejszym terminie. Zarzucił też organowi I instancji nieprzestrzeganie Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a Islandią.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Podczas rozprawy w dniu 18 kwietnia 2016 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik poprał skargę oraz wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jako niezasadna została oddalona.
Spór w sprawie dotyczy możliwości wydania zaświadczenia o treści żądanej przez Skarżącego.
W tym miejscu przypomnieć należy, że na mocy postanowień art. 306a § 1 i 2 o.p. organ podatkowy wydaje zaświadczenia na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (pkt 1) lub, jeżeli osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego pkt 2).
Organ podatkowy jest obowiązany wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (art. 306b § 1 o.p.). Jednocześnie organ podatkowy, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w niezbędnym zakresie postępowanie wyjaśniające (art. 306b § 2 o.p.).
Powyższe oznacza, że wydający zaświadczenie organ nie ma jednak kompetencji do wykorzystywania na potrzeby jego wystawienia danych, które nie znajdują się w jego dyspozycji. Zaświadczenie stanowi, bowiem wynikający z dokumentacji, jaką dysponuje, akt wiedzy organu o określonych faktach lub stanie prawnym (pub. Cezary Kosikowski w: Ordynacja podatkowa. Komentarz. LEX 2013).
Należy też podkreślić, że zgodnie z art. 306k o.p. w sprawach nieuregulowanych w art. 306a-306i oraz w art. 306l i art. 306m o.p. stosuje się odpowiednio przepisy działu IV, m.in. rozdziału 8 dotyczącego wszczęcia postępowania. Zgodnie z art. 165a o.p. gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Zatem w fazie wstępnej organ podatkowy zobowiązany jest do zweryfikowania czy aby nie zaszły przeszkody do dopuszczenia sprawy do jej merytorycznego rozpoznania.
Organ administracji dokonał weryfikacji wstępnej i zasadnie uznał, że zaszła przesłanka co do braku możliwości rozpoznania sprawy.
Z akt sprawy wynika bowiem, że Skarżący dwukrotnie składał wniosek tożsamej treści z żądaniem zawartym we wniosku z dnia [...] maja 2015 r. o wydanie zaświadczenia odnośnie lat 2009-2012 (wnioski z dnia [...] marca 2014 i [...] marca 2014 r.). Należy w tej sprawie podkreślić również, że zarówno WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 25 lutego 2015 r., o sygn. akt I SA/Bk 422/14 jak i NSA w wyroku z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt II FSK 1413/15 wypowiadały się w sprawie żądania wydania zaświadczenia o tożsamej treści oddalając skargi Skarżącego.
Skoro sprawa w tożsamym zakresie toczyła się przed organem, a i sądy wypowiedziały się co do prawidłowości działań organów w sprawie zaistniała przeszkoda do wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia kolejnego wniosku tożsamej treści ze złożonymi wcześniej wnioskami w sprawie wydania zaświadczenia o żądanej treści za lata 2009-2012. Nie ulega bowiem wątpliwości, że sformułowanie "innych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania podatkowego" z art. 165a o.p. dotyczy sprawy, w której w tej samej sprawie postępowanie takie już się toczyło, a sprawa została prawomocnie rozstrzygnięta.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).