Uzasadnienie
J. W. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podając, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe (jest rozwiedziony). Źródłem miesięcznego dochodu skarżącego jest renta z ZUS w wysokości 728 zł brutto oraz renta otrzymywana z Islandii w kwocie 1.450 zł, od której skarżący płaci podatek w kwocie 270 zł. W skład majątku J. W. wchodzi mieszkanie o powierzchni [...] m2 o wartości około 90.000 zł, garaż o powierzchni [...] m² o wartości około 15.000 zł oraz samochód osobowy A. [...], rok produkcji [...], wartości około 10.000 zł (współwłasność z byłą żoną).
Skarżący ma aktualnie zaciągnięte dwa kredyty (na kwotę 59.000 zł – hipoteczny oraz 8.000 zł – bieżący), z miesięczną ratą 490 zł i 300 zł. J. W. nie posiada zgromadzonych oszczędności. Do swoich miesięcznych wydatków skarżący ponadto zaliczył: czynsz mieszkaniowy – 400 zł plus opłaty, telefon – 30 zł, zakup leków – 250 zł i wyżywienie – w zależności od posiadanych środków finansowych. Ponadto Komornik Pierwszego Urzędu Skarbowego potrąca mu kwotę 200 zł. Skarżący w 2015 r. był 6 razy hospitalizowany i w dniu 29.09.2015 r. ma planowaną operację w USK w B. (k. 13-14).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanym przypadku J. W. dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
W złożonym oświadczeniu skarżący wykazał, iż prowadzi samotnie gospodarstwo domowe. Wysokość miesięcznego dochodu wnioskodawcy to łączna kwota około 2.178 zł brutto (renta z ZUS i renta z Islandii). Renta otrzymywana z ZUS częściowo została zajęta na poczet prowadzonej egzekucji w kwocie 200 zł, natomiast z świadczenia z Islandii aktualnie potrącany jest podatek w kwocie 270 zł. Wykazane wydatki miesięczne J. W. wynoszą około 1.670 zł (potrącenia komornicze, czynsz, raty spłaty pożyczki, opłata za telefon i leki). Dodatkowo skarżący ponosi koszty na zakup wyżywienia w ograniczonym zakresie, bo brakuje mu środków finansowych. Majątek wnioskodawcy stanowi mieszkanie o powierzchni [...] m2, garaż o powierzchni [...] m² oraz samochód osobowy [...], rok prod. [...]. Skarżący jest zadłużony wobec Urzędu Skarbowego oraz z tytułu kredytów.
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego, brak zgromadzonych oszczędności w zestawieniu ze złym stanem zdrowia, niewątpliwie wymagającym ponoszenia zwiększonych wydatków na lekarstwa i opiekę medyczną pozwalają na stwierdzenie, iż J. W. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.