Uzasadnienie
W piśmie procesowym z dnia 7 kwietnia 2016 r., profesjonalny pełnomocnik Skarżącej H. M. wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] kwietnia 2015 r.
W uzasadnieniu wniosku, radca prawny reprezentujący Skarżącą powołał się trudną sytuację osobistą i ekonomiczną Skarżącej. Zdaniem pełnomocnika, kontynuowanie egzekucji spowoduje pogłębienie się krytycznego położenia Skarżącej, z uwagi na jej chorobę psychiczną oraz pozbawi ją środków niezbędnych do egzystencji. Wskazał, że istnieje niebezpieczeństwo rozpoczęcia egzekucji względem nieruchomości należących do Skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W piśmiennictwie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia przez Sąd ochrony tymczasowej polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (J. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2004 r. s. 122). Poprzez pojęcie wykonania decyzji należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danej decyzji.
W niniejszej sprawie należy przede wszystkim stwierdzić, iż zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję odmawiającą uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej nie podlega wykonaniu. Jako decyzja odmawiająca nie nadaje się ona do egzekucji. Podkreślić także należy, że pełnomocnik Skarżącej we wniosku wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] kwietnia 2015 r., które to postanowienie również nie podlega wykonaniu. Jako profesjonalny pełnomocnik powinien posiadać wiedzę, jakie akty i czynności podlegają egzekucji i ewentualnie o wstrzymanie wykonania jakich aktów i czynności można wnioskować do Sądu.
W świetle powyższych ustaleń, wobec nieprawidłowego sformułowania wniosku, drugorzędną kwestia jest to, czy pełnomocnik Skarżącej w dostateczny sposób wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wobec Skarżącej.
Dlatego też, Sąd uznał za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania wnioskowanego postanowienia w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.