Uzasadnienie
Skarżący D. F. wywiódł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 rok.
Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zawiesił postępowanie sądowe w sprawie w związku ze śmiercią Skarżącego do czasu zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych strony skarżącej.
Postanowieniem z dnia 7 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku podjął zawieszone postępowanie w sprawie niniejszej, albowiem ustały przyczyny zawieszenia wskazane w postanowieniu Sądu z dnia 31 sierpnia 2017 r.
Wyrokiem z dnia 29 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę Skarżącego na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 223 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli nie została uiszczona należna opłata sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji nakaże ściągnąć tę opłatę od strony, która obowiązana była ją uiścić albo od innej strony, gdy z orzeczenia tego wynika obowiązek poniesienia kosztów postępowania przez tę stronę. Stosownie zaś do art. 224 p.p.s.a., jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
Złożona w niniejszej sprawie przez D. F. skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 rok– stosownie do art. 230 § 1 i 2 i art. 231 zdanie pierwsze p.p.s.a. w zw. z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – podlegała obowiązkowi uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 671 zł, którą to kwotę – w myśl art. 214 § 1 p.p.s.a. –następcy prawni Skarżącego powinni byli uiścić, bowiem nie zostali od jej poniesienia zwolnieni (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). Jednakże następcy prawni Skarżącego, należnego wpisu nie uiścili, a Sąd –– nie wezwał ich do jego uiszczenia i sprawę rozpoznał. Również w oddalającym skargę wyroku z dnia 29 marca 2018 r. nie nakazano ściągnięcia od następców prawnych Skarżącego należnego wpisu na podstawie art. 223 § 2 p.p.s.a.
W związku z powyższym konieczne stało się orzeczenie o ściągnięciu należnej opłaty sądowej odrębnie wydanym postanowieniem, na podstawie przytoczonego powyżej art. 224 p.p.s.a.
Z tego względu Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.