Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę kasacyjną O. S.A. w W. od wyroku tego Sądu z dnia 14 października 2015 r. Powodem takiego rozstrzygnięcia było nieuiszczenie w wyznaczonym terminie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki 18 lutego 2016 r.
Pismem z dnia 25 lutego 2016 r. pełnomocnik zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Wskazał, że z akt wynika, iż przesyłka zawierająca odpis zarządzenia do uiszczenia wpisu była awizowana 28 grudnia 2015 r. oraz 5 stycznia 2016 r. Spółka twierdzi tymczasem, że nie dotarło do niej żadne awizo. W dniu 28 grudnia 2015 r. G. sp. k. nie pracowała. W dniach 4-5 stycznia 2016 r., tj. w okresie drugiego awizo spółka G. pracowała zaś w pełnym zakresie. W tych dniach pracownik poczty doręczał korespondencję kierowaną do G. sp. k., jednakże żadnego awizo nie pozostawił. Fakt ten potwierdzają pracownicy spółki G. Co więcej potwierdza to również pracownik Poczty Polskiej S.A. doręczający tego dnia korespondencję. Postępowanie podmiotu doręczającego korespondencję, który nie pozostawił awizo, gdyż jak wynika z oświadczenia jego pracownika fizycznie ich nie otrzymał, spowodowało, że strona nie miała szansy odebrać wspomnianej przesyłki, gdyż o niej nie wiedziała.
Jeżeli strona nie miała wiedzy o pozostawionej przesyłce, to nie można jej przypisać winy za uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych. Jednocześnie pełnomocnik zaznaczył, że podjęte zostały kroki w celu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji w urzędzie pocztowym - skierowano 25 lutego 2016 r. do Poczty Polskiej pismo reklamacyjne. Do wniosku dołączono dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, koperty i wydruki ze strony Poczty Polskiej potwierdzające datę doręczenia innych przesyłek w dniach 4 i 5 stycznia 2016 r., oświadczenia pracownika G.sp. k. – Pani A. C., oświadczenie pracownika Poczty Polskiej S.A. Pana J. L., pismo reklamacyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że wskazane we wniosku okoliczności świadczą, iż ani skarżąca Spóła, ani jej pełnomocnik nie mogli zadośćuczynić terminowemu uiszczeniu wpisu od skargi od skargi kasacyjnej.
Podkreślenia wymaga, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu. Nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Wymaga zatem wiarygodnej argumentacji wskazującej na istnienie niedającej się usunąć przeszkody w dochowaniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminowi podlega natomiast ocenie z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.
Przedstawione we wniosku dokumenty uprawdopodobniają zdaniem Sądu, że niedochowanie terminu do uzupełnienia tego braku było przez stronę niezawinione. W wystarczający sposób uprawdopodobnione zostało, że do pełnomocnika nie dotarła informacja o awizowaniu przesyłki zawierającej zarządzenie do uzupełnienia wskazanego braku środka odwoławczego. W świetle argumentacji zaprezentowanej we wniosku, popartej stosownymi dokumentami, jako wiarygodna jawi się okoliczność, że osoby odpowiadające za doręczanie korespondencji w tym czasie nie dopełniły swoich obowiązków w zakresie prawidłowego zawiadomienia o złożeniu przesyłek poleconych w placówce pocztowej. Pracownica spółki G. oświadczyła na piśmie, że w dniu 5 stycznia 2016 r. pracownik poczty nie pozostawił żadnych awiz dotyczących korespondencji kierowanej do G. Wskazała ponadto, że tego dnia doręczana była inna korespondencja. Powyższe potwierdza pisemne oświadczenie pracownika poczty J. L., który wskazał, że 5 stycznia 2016 r. nie otrzymał i w związku z tym nie pozostawił w siedzibie spółki G. żadnych awiz dotyczących korespondencji kierowanej do tego podmiotu.
Dodał przy tym, że tego dnia doręczał pod tym dresem inną korespondencję. Na poparcie swoich twierdzeń pełnomocnik przedstawił też wydruki ze strony internetowej Poczty Polskiej S.A. wskazujące, że 5 stycznia 2016 r. do spółki G. była doręczana inna korespondencja. Należy też podkreślić, że pełnomocnik zareklamował 25 lutego 2016 r. przesyłkę w zakresie niedoręczenia awizo.
Zdaniem Sądu spełnione zostały ponadto pozostałe warunki umożliwiające przywrócenie terminu. Wniosek w tej kwestii złożony został w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Dokonano również czynności, której terminowi uchybiono.
Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 § 1 i 3 oraz 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.