Uzasadnienie
J. D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazał, że nie jest w stanie zapłacić wpisu sądowego (3.588 zł) bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym. Podniósł, że utrzymuje się obecnie wyłącznie z emerytury w kwocie ok. 500 zł, z czego połowę zabiera komornik sądowy, również jego żona otrzymuje emeryturę w wysokości ok. 250 zł. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną i synem. Z wniosku wynika, że nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności i przedmiotów wartościowych.
Ponadto w piśmie z dnia 01.09.2008 r. skarżący wyjaśnił, iż przeciętnie z żoną wydaje miesięcznie na koszty bieżącego utrzymania oraz na lekarstwa kwotę ok. 500 zł, nie spłaca żadnych rat kredytowych, nie ma też telefonu komórkowego. Wskazał również, iż uzyskuje aktualnie pomoc materialną polegającą na tym, iż córki przywożą mu artykuły żywnościowe oraz czasami opłacają rachunki za energię elektryczną i telefon. Skarżący korzysta też z produktów spożywczych z gospodarstwa rolnego jego córki np. mleko, sery białe, masło, ziemniaki, warzywa, jaja, mięso, drób, mąka itp. Wartość tej pomocy ocenia na kwotę ok. 200-250 zł miesięcznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ustalone w niniejszej sprawie okoliczności uzasadniają przyznanie J. D. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż skarżący pozostając we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i synem, ma miesięcznie do dyspozycji kwotę około 500 zł. W takiej też wysokości ponosi wydatki, korzystając dodatkowo z pomocy finansowej i rzeczowej swoich dwóch córek. Nie posiada też żadnych oszczędności lub majątku nadającego się do spieniężenia.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.