Uzasadnienie
J. D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego do złożenia skargi kasacyjnej (k. 48). Wskazał, że nie jest w stanie pokryć kosztów ustanowienia pełnomocnika bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym. Podniósł, że utrzymuje się obecnie wyłącznie z emerytury w kwocie ok. 500 zł, z czego połowę zabiera komornik sądowy, również jego żona otrzymuje emeryturę w wysokości ok. 250 zł. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną i synem. Z wniosku wynika, że nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności i przedmiotów wartościowych (k. 48 – 49).
Ponadto skarżący na wcześniejszym etapie postępowania w sprawie niniejszej dodatkowo wyjaśnił, iż przeciętnie z żoną wydaje miesięcznie na koszty bieżącego utrzymania oraz na lekarstwa kwotę ok. 500 zł, nie spłaca żadnych rat kredytowych, nie ma też telefonu komórkowego. Wskazał również, iż uzyskuje aktualnie pomoc materialną polegającą na tym, iż córki przywożą mu artykuły żywnościowe oraz czasami opłacają rachunki za energię elektryczną i telefon. Skarżący korzysta też z produktów spożywczych z gospodarstwa rolnego jego córki np. mleko, sery białe, masło, ziemniaki, warzywa, jaja, mięso, drób, mąka itp. Wartość tej pomocy ocenia na kwotę ok. 200-250 zł miesięcznie (k.18).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów postępowania stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna J. D. oraz ustalone w sprawie okoliczności uzasadniają przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż skarżący pozostając we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i synem, ma miesięcznie do dyspozycji kwotę około 500 zł. W takiej też wysokości ponosi wydatki, korzystając dodatkowo z pomocy finansowej i rzeczowej swoich dwóch córek. Nie posiada też żadnych oszczędności lub majątku nadającego się do spieniężenia (k. 18, 48 – 49).
Sytuacja materialna wnioskodawcy w połączeniu z zakresem złożonego przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy uzasadnia zatem stwierdzenie, że ustanowienie przez J. D. we własnym zakresie doradcy podatkowego, stanowi zbyt duże obciążenie finansowe i może spowodować uszczerbek w utrzymaniu koniecznym jego rodziny.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.