Uzasadnienie
Pełnomocnik procesowy skarżącego w dniu 29 października 2013 r. wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia [...] września 2013 r. umarzającego postępowanie sądowe wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia tej skargi.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik podał, że postanowienie o umorzeniu postępowania zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 września 2013 r. Skarżący w dniu 25 września 2013 r. złożył wniosek o przyznanie prawa w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 30 września 2013 r. wniosek został uwzględniony. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Białymstoku w dniu 15 października 2013 r. otrzymała pismo z Sądu, zobowiązujące do wyznaczenia z urzędu pełnomocnika dla skarżącego. W związku z powyższym, pismem z dnia 16 października 2013 r. został wyznaczony pełnomocnik. Pismo to zostało odebrane przez pełnomocnika w dniu 18 października 2013 r., w tym samym dniu upłynął termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Po otrzymaniu pisma pełnomocnik w dniu 21 października 2013 r. (poniedziałek) zapoznał się w Sądzie z aktami sprawy. Także w tym samym dniu wysłałam do skarżącego pismo informujące o wyznaczeniu go jako pełnomocnika z urzędu z prośbą o jak najszybszy kontakt.
Przedmiotowe pismo skarżący odebrał w dniu 23 października 2013 r., natomiast skontaktował się z pełnomocnikiem telefonicznie w dniu następnym, tj. 24 października 2013 r. Mając powyższe okoliczności na uwadze pełnomocnik wywiódł, że rozstrzyganie w przedmiocie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu stanowiło niezależną od strony przeszkodę do wniesienia skargi kasacyjnej w ustawowym terminie. Skarżący nie powinien ponosić odpowiedzialności za okoliczność, że ustanowiony dla niego pełnomocnik uzyskał możliwość podejmowania czynności dopiero po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Nadto podniósł, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustała w dniu w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, a zatem w przedmiotowej sprawie był to dzień kontaktu telefonicznego ze skarżącym, tj. 24 października 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
W ocenie Sądu wniosek pełnomocnika skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 p.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.
Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne. Zasadnym było zatem złożenie wniosku o przewrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Na wstępie odnieść się należało do kwestii dochowania przez pełnomocnika skarżącego siedmiodniowego terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku.
W przedstawionym stanie faktycznym sprawy, wyznaczony pełnomocnik z urzędu od dnia skontaktowania się ze skarżącym miał realną możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej, zatem od tego dnia należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, tj. od dnia 24 października 2013 r. Jako, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 29 października 2013 r., przyjąć należy, że został zachowany 7 – dniowy terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżący spełnił także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ złożył do sądu skargę kasacyjną.
Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. W dalszej kolejności zasadnym było rozważenie, czy argumenty pełnomocnika skarżącego uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu okoliczności faktyczne opisane w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu stanowią uprawdopodobnienie, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi było przez niego niezawinione.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego wskazał, że nie mógł w terminie złożyć skargi kasacyjnej, bowiem o ustanowieniu go pełnomocnikiem dowiedział się w dniu upływu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej a realną możliwość jej sporządzenia miał już po upływie tego terminu. Obiektywnie niemożliwym było zatem złożenie skargi kasacyjnej przez pełnomocnika w ustawowym terminie.
Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 86 § 1 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.