Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 19 stycznia 2017 r. o odmowie przyznania skarżącej Spółce prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i umorzenia postępowania w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 20 lutego 2017 r. z informacją, że powyższe postanowienie jest prawomocne.
W dniu 27 lutego 2017 r. pełnomocnik skarżącej Spółki złożyła zażalenie na ww. postanowienie Sądu, wnoszą o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Zażalenie jest niedopuszczalne, w związku z tym podlegało odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie.
Należy stwierdzić, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. (czyli od chwili wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2015 r., poz. 658) żaden przepis prawa nie stanowi o dopuszczalności złożenia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o utrzymaniu w mocy albo zmianie postanowienia bądź zarządzenia referendarza sądowego, podjęte na podstawie art. 260 p.p.s.a.
Skoro zażalenie skarżącej Spółki było niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.