Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z [...] lipca 2009 r. Nr [...], wydanej w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego, Pan S. N. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Wskazał, że obie decyzje w przypadku utrzymania w mocy zagrażają jego życiu, zdrowiu i rozwojowi gospodarstwa rolnego. Dodał, że nie będzie miał za co kontynuować leczenia, jeździć na badania kontrolne i zabiegi. Jego choroba (pobyty w szpitalu w S. i kontynuacja leczenia w B.) powoduje mocne zubożenie budżetu rodzinnego i brak stabilizacji życiowej. Wnioskodawca podniósł również, że mnóstwo pieniędzy przeznaczył na studia dzieci, a kredyt studencki syna pomaga spłacać żona z niskiej emerytury, która jest chora, a ostatnie 3 tygodnie spędziła w szpitalu i ma przeciwwskazany wysiłek fizyczny. Do wniosku Skarżący dołączy zaświadczenia lekarskie własne i żony, kserokopie wyników badań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie jako: "u.p.p.s.a."., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty.
Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub, gdy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Wspomniane przesłanki są ocenne. Strona wnosząca winna, zatem uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne.
Analizując wniosek strony Sąd nie dostrzegł przesłanek do udzielenia tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania decyzji dotyczącej wstrzymania płatności do gospodarstwa niskotowarowego. Przedmiotowe płatności są elementem wspólnej polityki rolnej Unii Europejskiej, wspierającej rozwój obszarów wiejskich przez dotowanie inwestycji w gospodarstwach rolnych. Środki pomocowe uzyskane w ramach takiego wsparcia służyć, więc mają rozwojowi gospodarstw rolnych, nie stanowiąc jednak swego rodzaju pomocy społecznej, stanowiącej wsparcie w codziennym utrzymaniu rolnika. We wniosku tymczasem strona wykazuje, że wstrzymanie wypłaty takich środków zagrozi jej "życiu, zdrowiu i rozwojowi gospodarstwa rolnego". Podkreślenia wymaga, że co do zasady wstrzymanie takich płatności może mieć negatywny wpływ na rozwój gospodarstwa rolnego. Niemniej jednak to osoba składająca wniosek o objęcie ochroną tymczasową winna takie okoliczności wykazać.
Tego w przedmiotowym wniosku zabrakło. Ponadto z akt sprawy wynika, że Skarżący nie prowadzi już gospodarstwa rolnego, co sprawia, że argument o zagrożeniu rozwojowi gospodarstwa rolnego nie może zostać uwzględniony.
Jednocześnie Sąd zauważa, że w orzecznictwie utrwalony został już pogląd, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Przedmiotem niniejszej sprawy są świadczenia pieniężne, a więc skutki związane z wstrzymaniem płatności dla gospodarstwa niskotowarowego z istoty swej są odwracalne. Dlatego, w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji, strona nie poniesie szkody albowiem nastąpi przywrócenie stanu uprawniającego stronę do uzyskania płatności do gospodarstwa niskotowarowego.
W związku z powyższym nie można stwierdzić, że Skarżący wykazał istnienie prawdopodobieństwa spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 u.p.p.s.a. na skutek wykonania przedmiotowej decyzji.
Dlatego też Sąd uznał za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.