Uzasadnienie
H. Sp. z o. o. w B. pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. wniosła skargę na decyzję Zarządu Województwa P. w B. z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...].
W toku postępowania, pismem z dnia [...] października 2019 r., skarżąca cofnęła wniesioną skargę oraz wniosła o umorzenie postępowania w sprawie.
Z uwagi na powyższe sąd, na rozprawie w dniu [...] października 2019 r., postanowił umorzyć postępowanie sądowe w sprawie oraz zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W sprawie należało przyjąć, że skarżący, który wniósł o umorzenie postępowania bez rozpatrywania sprawy, cofnął skargę.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi.
Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. O kosztach postepowania Sąd orzekł po myśli art. 232 § 1 p.p.s.a.