Uzasadnienie
W. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz ze współmałżonkiem M. K. Źródło miesięcznego utrzymania rodziny stanowi emerytura skarżącej w kwocie 1.365,92 zł oraz renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy otrzymywana przez M. K. w wysokości 1.508,75 zł. Wykazane wydatki miesięczne rodziny to: czynsz – 298,93 zł; energia elektryczna – 163,46 zł; lekarstwa – 100 zł; gaz – 65 zł. Dodatkowo skarżąca ponosi wydatki związane z: utrzymaniem samochodu osobowego marki [...] rok prod. 1994 oraz egzaminem na prawo jazdy (w [...] 2012 r. wyniosły one 400 zł). M. K. jest osobą schorowaną (orzeczona całkowita niezdolność do pracy) pozostaje pod opieką specjalistycznych poradni lekarskich (k., n. i r.), co wymaga dojazdów do B. Syn wnioskodawczyni studiuje w B. w S., utrzymuje się sam, jednak skarżąca pomaga mu przysyłając paczki z żywnością.
Majątek W. K. stanowi mieszkanie o powierzchni [...] m²; nieruchomość rolna o powierzchni [...] ha; działki w B. o powierzchni [...] m² i [...] m²; działka rolna w miejscowości T. o powierzchni [...] m² oraz dom parterowy o powierzchni [...] m² (gm. H.) – współwłasność M. K. i jego brata. Skarżąca posiada zgromadzone oszczędności w kwocie około 20.000 zł (k. 22 – 23).
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądamiadministracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592).
W złożonym oświadczeniu W. K. wykazała, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz ze współmałżonkiem M. K. Wysokość miesięcznego dochodu dwuosobowej rodziny to kwota 2.874,67 zł brutto (emerytura wnioskodawczyni i renta M. K.). Wykazane wydatki miesięczne wynoszą 627,39 zł (czynsz, energia elektryczna, lekarstwa, gaz), nie obejmują one kosztów zakupu żywności i środków czystości. Dodatkowo skarżąca ponosi wydatki związane z: eksploatacją posiadanego samochodu osobowego, egzaminem na prawo jazdy oraz dojazdami do B. do specjalistycznych poradni medycznych (choroba M. K.). W skład majątku W. K. wchodzą: mieszkanie o powierzchni [...] m²; nieruchomość rolna o powierzchni [...] ha; działki w B. o powierzchni [...] m² i [...] m²; działka rolna w miejscowości T. o powierzchni [...] m²; dom parterowy o powierzchni [...] m² (gm. H.) oraz zgromadzone oszczędności w kwocie około 20.000 zł.
W tym miejscu należy wskazać, iż na obecnym etapie postępowania koszty sądowe ograniczają się do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł (k. 14).
U podstaw negatywnego rozstrzygnięcia w zakresie prawa pomocy legł fakt posiadania przez skarżącą oszczędności w wysokości 20.000 zł. Kwota ta wielokrotnie przekracza wysokość kosztów sądowych w sprawie niniejszej i z całą pewnością może być przeznaczona na ich pokrycie. Dodatkowo rodzina wnioskodawczyni posiada stałe źródła dochodu, który wystarcza zarówno na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania jak również na poczynienie oszczędności. Koszty postępowania sądowoadministracyjnego powinny być traktowane równorzędnie z innymi istotnymi wydatkami (podobnie postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2009 roku w sprawie sygn. akt II OZ 564/09 i postanowienie z dnia 22 września 2009 roku w sprawie sygn. akt I OZ 875/09). Co do zasady prawo pomocy nie powinno być udzielane osobom, które otrzymują stałe miesięczne dochody oraz posiadają zgromadzone oszczędności, w wysokości przewyższającej kwotę ewentualnych kosztów sądowych.
Prawo pomocy stanowi, bowiem instytucję szczególną, zarezerwowaną wyłącznie dla podmiotów znajdujących się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, uniemożliwiającej pokrycie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Wnioskodawczyni natomiast nie udowodniła zaistnienia takiej okoliczności.
W tym stanie rzeczy uiszczenie przez W. K. kwoty 200 zł tytułem wpisu od skargi oraz pozostałych kosztów, które ewentualnie mogą wystąpić w niniejszej sprawie nie doprowadzi do powstania niedostatku w jej utrzymaniu, przeciwnie mieści się w możliwościach płatniczych wnioskodawczyni.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.