Uzasadnienie
Pan D. W. (dalej jako: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] czerwca 2007 r. Nr [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] marca 2006 r., Nr [...] wydanej na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w dalszej części powoływanej w skrócie u.p.p.s.a, którą organ odwoławczy uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...] września 2004 r. nr [...] i ustalił zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach dochodów za rok 1999.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z 4 grudnia 2007 r. (prawomocny), w sprawie o sygn. akt I SA/Bk 524/07, uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] marca 2006 r. Nr [...], na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a) i lit. c) u.p.p.s.a uznając, że została wydana z naruszeniem art.54 § 3 u.p.p.s.a. oraz art. 68 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa.
Pismem z 5 marca 2008 r. pełnomocnika skarżącego radca prawny B. N. cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
W myśl postanowień art. 161 § 1 u.p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu cofnięcie skargi było dopuszczalne, gdyż nie zmierzało do obejścia prawa, a skarżona decyzja nie była dotknięta wadą nieważności (art. 60 u.p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1) u.p.p.s.a. umorzył postępowanie w sprawie, natomiast na podstawie art. 232 §1 pkt 2 tejże ustawy orzekł o zwrocie połowy wpisu.