Uzasadnienie
Wnioskiem z 30 stycznia 2001 r. A. M., wskazując na istnienie przesłanek wymienionych w art. 240 §1 pkt 3 i pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa (dalej O.p.), wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Izby Skarbowej w S. z [...] stycznia 1998 r. Nr [...]
Decyzją z [...] października 2002 r. nr [...] Izba Skarbowa w B. odmówiła uchylenia ww. decyzji. Powyższe rozstrzygniecie decyzją Ministra Finansów z [...] listopada 2006 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 233 §1 pkt 2 lit. b) O.p., została uchylona i przekazana do ponownego rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej w B. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z [...] sierpnia 2007 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 240§1 pkt 5,art. 244§1 i art. 245 §1 pkt 3 lit. a) O.p., skierowaną do Pani E. A. Z., następcy prawnego A. M. (dalej jako skarżąca), odmówił uchylenia decyzji z [...] sierpnia 1998 r. Nr [...].
Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B., zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji, skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bialymstoku, równocześnie ze skargą uiściła wpis.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
W myśl postanowień art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W §2 cyt. przepisu zawarto definicję zaskarżenia, o którym mowa w §1, wskazując, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy też wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie takich jak zażalenie.
Przepisy Ordynacji podatkowej przewidują, że organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji jest jednocześnie organem właściwym w sprawie wznowienia postępowania (art. 244 O.p.), jak i właściwym do wydania jednej z decyzji wymienionych w art. 245 O.p. W sytuacji, gdy sprawa zakończyła się przed organem odwoławczym, kwestię wznowienia postępowania i orzeczenia co do istoty rozstrzyga organ odwoławczy (tu Dyrektor Izby Skarbowej w B.). Natomiast z zasady dwuinstancyjności postępowania (art. 127 O.p.), wynika obowiązek dwukrotnego przeprowadzenia postępowania, raz przed organem pierwszej instancji i po raz drugi przed organem drugiej instancji.
Dyrektor Izby Skarbowej w B. po przeprowadzeniu postępowania, co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 243 §2 O.p.), na podstawie art. 240 §1 pkt 5, art. 244 §1 i art. 245 §1 pkt 3 lit. a) O.p., wydał decyzję z [...] sierpnia 2007 r. nr [...]. Powyższa decyzja, w świetle powołanych przepisów prawa jest, więc decyzją pierwszoinstancyjną, od której służyło skarżącej prawo wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej w B., a nie skarga do sadu administracyjnego, jak ją błędnie pouczono w decyzji, który z uwagi na treść art. 221 O.p. był uprawniony do rozpoznania odwołania od własnej decyzji wydanej w pierwszej instancji. W tym przypadku przepisy o postępowaniu odwoławczym stosuje się odpowiednio.
Wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku bez wyczerpania środków zaskarżenia spowodowało jej odrzucenie przez Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 6) i §3 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, natomiast o zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 §1 pkt 1 lit. a) tej ustawy.