Uzasadnienie
A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 maja 2017 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy.
W konsekwencji negatywnego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 14 marca 2018 r. Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 16 stycznia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł wraz z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Odpis zarządzenia został doręczony Skarżącemu w dniu 20 marca 2018 r. (karta 153 akt sądowych).
Skarżący nie uiścił należnego wpisu.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu Skarżący wystąpił natomiast z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.", skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 marca 2018 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 16 stycznia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. Przedmiotowe zarządzenie zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 20 marca 2018 r. na adres doręczeń wskazany w skardze.
W orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, wyrażany tak w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia z dnia 8 maja 2007 r. II FSK 649/06, z dnia 3 lutego 2009 r. I OZ 53/09; z dnia 28 lipca 2009 r. I FZ 252/09; z dnia 7 lutego 2011 r. II FSK 2274/10), jak i wcześniej Sądu Najwyższego (por. postanowienie z dnia 23 lutego 1999 r. I CKN 1064/97, OSNC 1999 nr 9, poz. 153; postanowienie z dnia 21 kwietnia 1999 r. I CKN 1461/98, OSNC 1999 nr 11, poz. 196), który Sąd w składzie orzekającym w sprawie podziela, zgodnie z którym z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia z kosztów sądowych wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu.
Podkreślenia wymaga, że wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy został prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem tut. Sądu z dnia 20 grudnia 2017 r.
Tym samym należy uznać, że zasadnie Skarżący ponownie został wezwany zarządzeniem z dnia 14 marca 2018 r. do uiszczenia wpisu od skargi, którego pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia nie uiścił.
Złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem. Złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, dokonane nawet w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może zatem uchylić skutków prawomocności wydanego bezpośrednio wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Wskazać należy, że w zaistniałej sytuacji upływ terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu obligował Sąd do odrzucenia skargi. Odmienne działanie Sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, co niewątpliwie skutkowałoby nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania.
Mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu wniesionej skargi.