Uzasadnienie
W. K. - dalej jako "Skarżący" wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 22 listopada 2021 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 stycznia 2022 r. wezwano Skarżącego (poprzez pełnomocnika) do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1500 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Ponadto, zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2022 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") z pouczeniem, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k.
- 43) wynika, że zarządzenia doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 1 lutego 2022 r.
Na podstawie kwitariusza i rejestru dochodów budżetowych ustalono, że w zakreślonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony. Ponadto w zakreślonym terminie Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Natomiast pismem z dnia 9 lutego 2022 r. Skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sądowych sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierały prawidłowe pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwań w wyznaczonym terminie.
Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 1 lutego 2022 r. na adres do doręczeń wskazany w skardze.
W omawianej sprawie Skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi. Skarżący cofnął natomiast skargę, nie wykonując w terminie wspomnianych wezwań.
W ocenie Sądu, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 z aprobującą glosą J. P. Tarno, OSP 1990, nr 4, poz. 207, a także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 411/14, dostępne na stronie: http//orzeczenia.nsa.gov.pl.
Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego, będące skutkiem cofnięcia skargi (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), może mieć bowiem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, dostępne: LEX nr 335007).
W niniejszej sprawie niewątpliwie skarga dotknięta jest brakiem uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, gdyż do takich braków zaliczyć należy brak wpisu sądowego od skargi oraz brak pełnomocnictwa (warunek skutecznego wniesienia skargi – art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Termin zaś do uiszczenia wpisu i usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 8 lutego 2022 r. W takiej sytuacji skargę należy odrzucić, gdyż – jak wyżej wskazano – brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o jej cofnięcie.
Mając na uwadze, że w wyznaczonym terminie Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi oraz nie uiścił wpisu sądowego od skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 orzekł, jak w postanowieniu.