Uzasadnienie
W wykonaniu prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 stycznia 2014 r. (zażalenie na zarządzenie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2014, sygn. akt II FZ 1302/14), pismem z dnia 2 października 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jego odrzucenia.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona stronie skarżącej w dniu 9 października 2014 r. W zakreślonym terminie wpisu nie uiszczono, skarżąca złożyła natomiast kolejny wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2014 r. referendarz sądowy oraz postanowieniem z dnia 9 lutego 2015 r. tut. Sąd oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie p.p.s.a.), zażalenie, od którego pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego wpisu i pouczona o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 30 stycznia 2014 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, przesłana na prawidłowy adres, została doręczona dnia 9 października 2014 r. Wpis nie został uiszczony w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 16 października 2014 r. Natomiast wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy został oddalony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 grudnia 2014 r. oraz postanowieniem tut. Sądu z dnia 9 lutego 2015 r.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej obecnie sprawy, Sąd odrzucił zażalenie, ponieważ wymagany wpis sądowy nie został uiszczony w terminie, a zatem zażalenie nie mogło zostać merytorycznie rozpoznane. W związku z tym, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.