Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę, której braków formalnych poprzez jej podpisanie skarżąca nie uzupełniła w terminie.
W piśmie z dnia 14 października 2015 r. skarżąca wniosła o przywrócenie jej terminu do uzupełnienia barków formalnych skargi.
Postanowieniem z dnia 29 października 2015 r. referendarz sądowy WSA w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej z urzędu adwokata B. G. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2015 r. WSA w Gdańsku odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie, w którym zwrócił się o zasądzenie na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w związku z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwoty 240 zł, powiększonej o stawkę podatku od towarów i usług z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, jednocześnie oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt II FZ 78/16 oddalił zażalenie.
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.; dalej jako rozporządzenie).
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym 120 zł.
W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Wobec powyższego należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za czynności dokonane w postępowaniu zażaleniowym przysługuje w wysokości 120 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł.
Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.