Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącym przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, wniesionej od wyroku z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1162/14.
Przesyłkę zawierającą odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem, wysłano za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres wskazany przez pełnomocnika skarżących.
Jak wynika z pisma Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej z dnia 18 czerwca 2015 r., przesyłkę listowną awizowano po raz pierwszy w dniu 9 kwietnia 2015 r., a następnie po raz drugi w dniu 17 kwietnia 2015 r. Zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono w obu przypadkach w skrzynce oddawczej adresata. Skutek doręczenia orzeczenia nastąpił w dniu 23 kwietnia 2015 r.
W dniu 24 kwietnia 2015 r. przesyłka wydana została adresatowi.
W dniu 4 maja 2015 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżących wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 1 kwietnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.). Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.).
Jak stanowi art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie skarżący wnieśli zażalenie po upływie terminu do jego wniesienia.
Wskazać należy, że przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie z dnia 1 kwietnia 2015 r., została doręczona w trybie art. 73 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 73 §1 p.p.s.a w przypadku braku możliwości doręczenia przesyłki bezpośrednio adresatowi w miejscu zamieszkania lub miejscu pracy, a także dorosłemu domownikowi, administracji lub dozorcy domu w przypadku nieobecności adresata w domu, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe - na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 wskazanego przepisu).
W przypadku niepodjęcia pisma, w tym terminie o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 przywołanego przepisu). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 wskazanego przepisu).
Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe.
W realiach niniejszej sprawy, jak wynika z informacji nadesłanej przez operatora pocztowego z dnia 18 czerwca 2015 r. (k. 95 akt sprawy), przesyłka zawierająca odpis zaskarżonego postanowienia, z powodu nieobecności adresata została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 9 kwietnia 2015 r. i po raz drugi w dniu 17 kwietnia 2015 r. Uwzględniając więc zasadę wynikającą z art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uznać należy za dokonane w dniu 23 kwietnia 2015 r., tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Wprawdzie pełnomocnik skarżących odebrał powyższą przesyłkę w dniu 24 kwietnia 2015 r., jednakże fakt ten nie uchyla skutków doręczenia, wynikających z powołanych wyżej przepisów. Doręczenie pisma w toku postępowania sądowoadministracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez stronę.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 810/13, jeżeli pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, to doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma. Nie ma przy tym znaczenia moment faktycznego odbioru pisma - i to nawet jeżeli odbiór ten nastąpił po upływie wskazanego wyżej okresu. Podobny pogląd wyrażony został przez NSA m.in. w wyroku z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 70/09 i postanowieniu z dnia 12 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 2916/11 (dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).
Biorąc pod uwagę, że zaskarżone postanowienie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżących w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 23 kwietnia 2015 r., to siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 30 kwietnia 2015 r. Tymczasem zażalenie nadano za pośrednictwem poczty w dniu 4 maja 2015 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.