Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 14 listopada 2016 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 12 grudnia 2016 r., skarżąca H. K. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Do wniosku skarżąca dołączyła kopię zawiadomienia z dnia 1 października 2014 r. o zajęciu emerytury oraz kopię decyzji ZUS z dnia 1 marca 2016 r. o waloryzacji emerytury.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z oświadczenia skarżącej o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) wynika, że prowadzi ona samodzielnie gospodarstwo domowe, jest właścicielką mieszkania o powierzchni 45 m2 oraz samochodu osobowego marki [...] z 2009 r., innego majątku, w tym oszczędności nie posiada, utrzymuje się wyłącznie z emerytury w wysokości 1.495,95 zł brutto, która podlega zajęciu egzekucyjnemu, osiągany dochód w całości przeznacza na zaspokojenie swoich bieżących potrzeb życiowych.
W ocenie referendarza sądowego zawarte we wniosku informacje pozwalają uznać, że skarżąca nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W szczególności wzięto pod uwagę, że skarżąca utrzymuje się z niewielkiej emerytury, którą przeznacza na wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem, w tym na leczenie. Nadto nie posiada ona oszczędności ani składników majątku, których spieniężenie pozwoliłoby na pokrycie kosztów sądowych w sprawie i opłacenie pełnomocnika z wyboru.
Dokonując oceny możliwości płatniczych skarżącej w niniejszej sprawie referendarz sądowy wziął pod uwagę, że w innych sprawach zawisłych przed tut. Sądem skarżącej zostało przyznane prawo pomocy (zob. I SA/Gd 588/15, I SA/Gd 1120/15, I SA/Gd 1762/15, I SA/Gd 313/16, I SA/Gd 609/16, I SA/Gd 1106/16). Z postanowień wydanych w tych sprawach wynika, że sytuacja finansowa skarżącej opisana w przedmiotowym wniosku nie uległa zmianie.
Z tych wszystkich względów referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania i – na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.